Agnes Buen Garnås - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: Teksterstatting – «[[kategori:» til «[[Kategori:»

2023-05-30T09:44:02Z

Teksterstatting – «[[kategori:» til «[[Kategori:»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 30. mai 2023 kl. 09:44
Linje 30:		Linje 30:
	{{DEFAULTSORT:Garnås, Agnes Buen}}		{{DEFAULTSORT:Garnås, Agnes Buen}}
	[[Kategori:Personer]]		[[Kategori:Personer]]
	[[~~kategori~~:Folkemusikere]]		[[Kategori:Folkemusikere]]
	[[Kategori:Sangere]]		[[Kategori:Sangere]]
	[[Kategori:Kongsberg kommune]]		[[Kategori:Kongsberg kommune]]
	[[Kategori:Fødsler i 1946]]		[[Kategori:Fødsler i 1946]]
	{{bm}}{{kvinner i lokalhistoria}}		{{bm}}{{kvinner i lokalhistoria}}

PaulVIF: /* Liv og virke */ lenkefiks

2021-10-29T08:42:03Z

Liv og virke: lenkefiks

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. okt. 2021 kl. 08:42
Linje 11:		Linje 11:
	Med ein far som spela [[hardingfele]] og ei mor som kveda, fekk ho tidleg kjennskap til folkemusikken under oppveksten i [[Jondalen (Kongsberg)\|Jondalen]] i dåverande [[Gransherad kommune]]. Etter kvart byrja ho å lære meir frå andre kvedarar, særleg i [[Telemark]], men òg folk frå andre distrikt. Mellom dei som særleg forma ho som kvedar kan nemnast [[Aslak Brekke]] frå [[Vinje kommune\|Vinje]], [[Margit Gunvaldsjord]], [[Torstein Reiassonstad]], [[Margit Finnekåsa]] og mora hennar, Margit Buen. Ho lærte òg å kjenne songtradisjonane etter [[Svein Tveiten]] frå [[Hovden (Bykle)\|Hovden]] i [[Setesdal]] og [[Margit Tveiten]] frå [[Grungedal]] gjennom [[Brita Bratland]] i Vinje. Gjennom studiar og formidling av mellomalderballader og arbeid med andre folkemusikksjangrar tilegna ho seg ein heilt eigenarta tone, ein deklamatorisk rytmikk og hyppig bruk av forsiringar og gamle toneintervall. Stilen hennar har påverka mange yngre kvedarar gjennom fleire tiår.		Med ein far som spela [[hardingfele]] og ei mor som kveda, fekk ho tidleg kjennskap til folkemusikken under oppveksten i [[Jondalen (Kongsberg)\|Jondalen]] i dåverande [[Gransherad kommune]]. Etter kvart byrja ho å lære meir frå andre kvedarar, særleg i [[Telemark]], men òg folk frå andre distrikt. Mellom dei som særleg forma ho som kvedar kan nemnast [[Aslak Brekke]] frå [[Vinje kommune\|Vinje]], [[Margit Gunvaldsjord]], [[Torstein Reiassonstad]], [[Margit Finnekåsa]] og mora hennar, Margit Buen. Ho lærte òg å kjenne songtradisjonane etter [[Svein Tveiten]] frå [[Hovden (Bykle)\|Hovden]] i [[Setesdal]] og [[Margit Tveiten]] frå [[Grungedal]] gjennom [[Brita Bratland]] i Vinje. Gjennom studiar og formidling av mellomalderballader og arbeid med andre folkemusikksjangrar tilegna ho seg ein heilt eigenarta tone, ein deklamatorisk rytmikk og hyppig bruk av forsiringar og gamle toneintervall. Stilen hennar har påverka mange yngre kvedarar gjennom fleire tiår.

	I 1960-åra var ho med på å starte opp kvedekurs på [[Club 7]] og hjå [[Oslo AOF]], saman med mellom anna [[Dagne Groven Myhren]], [[Hanne Kjersti Buen]] og [[Eli Storbekken]]. Utover i 1970-åra fekk dette miljøet i [[Oslo]] stor påverkingskraft. Mellom dei som kom inn i miljøet på Club 7 var [[Kirsten Bråten Berg]], som blir rekna som ein av dei fremste kvedarane i [[Setesdal]]. Saman med Dagne Groven Myhren og Hanne Kjersti Buen gav ho i 1978 ut boka ''Ei vise vil eg kveda'', med folketonar frå Telemark. Ho har seinare publisert fleire artiklar, og ikkje minst må ein nemne boka ''54 viser og stev fra Øst-Telemark'' frå 1980 med tekster nedskrivne av mellom anna [[Ludvig M. Lindeman]], [[Sophus Bugge]] og [[Olea Crøger]]. Artikkelen ''Kvedarskogen har runne på ny i 70-åra'' i ''[[Årbok for Telemark]]'' i 1980 vart òg viktig for det vaksande kvedarmiljøet.		I 1960-åra var ho med på å starte opp kvedekurs på [[Club 7]] og hjå [[Oslo AOF]], saman med mellom anna [[Dagne Groven Myhren]], [[Hanne Kjersti Buen]] og [[Eli Storbekken]]. Utover i 1970-åra fekk dette miljøet i [[Oslo]] stor påverkingskraft. Mellom dei som kom inn i miljøet på Club 7 var [[Kirsten Bråten Berg]], som blir rekna som ein av dei fremste kvedarane i [[Setesdal]]. Saman med Dagne Groven Myhren og Hanne Kjersti Buen gav ho i 1978 ut boka ''Ei vise vil eg kveda'', med folketonar frå Telemark. Ho har seinare publisert fleire artiklar, og ikkje minst må ein nemne boka ''54 viser og stev fra Øst-Telemark'' frå 1980 med tekster nedskrivne av mellom anna [[Ludvig Mathias Lindeman]], [[Sophus Bugge]] og [[Olea Crøger]]. Artikkelen ''Kvedarskogen har runne på ny i 70-åra'' i ''[[Årbok for Telemark]]'' i 1980 vart òg viktig for det vaksande kvedarmiljøet.

	Hovedfokuset for Garnås har vore den tradisjonelle solistiske kvedinga, men ho har òg samarbeidd med ei rekke musikarar. Mellom anna turnerte ho og gav ut albumet ''Rosensfole'' med [[Jan Garbarek]]. På albumet ''Tusseliten og Trippeliti'' samarbeida ho med broren Knut Buen om folkemusikk retta mot born. Då ho i 1984 spelte inn ''[[Draumkvedet]]'', kunne ho innkassere [[Spellemannprisen]] for albumet.		Hovedfokuset for Garnås har vore den tradisjonelle solistiske kvedinga, men ho har òg samarbeidd med ei rekke musikarar. Mellom anna turnerte ho og gav ut albumet ''Rosensfole'' med [[Jan Garbarek]]. På albumet ''Tusseliten og Trippeliti'' samarbeida ho med broren Knut Buen om folkemusikk retta mot born. Då ho i 1984 spelte inn ''[[Draumkvedet]]'', kunne ho innkassere [[Spellemannprisen]] for albumet.

PaulVIF: /* Liv og virke */

2021-10-29T08:40:47Z

Liv og virke

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. okt. 2021 kl. 08:40
Linje 19:		Linje 19:
	Garnås har vore styremedlem i [[Telemark folkemusikklag]], og er æresmedlem i [[Landslaget for Spelemenn]]. I 2002 var ho ei av initiativtakarane til skipinga av [[Norsk Kvedarforum]].		Garnås har vore styremedlem i [[Telemark folkemusikklag]], og er æresmedlem i [[Landslaget for Spelemenn]]. I 2002 var ho ei av initiativtakarane til skipinga av [[Norsk Kvedarforum]].

	Mellom prisar ho har fått kan nemnast [[~~Lindemannprisen~~]] i 1990, [[Osaprisen]] i 1994, [[Sagaprisen]] i 1992 og 19954, [[Gammleng-prise]] i 1997 og [[Norsk kulturråds ærespris]]] i 2005, på toppen av Spellemannprisen som er nemnd over. Ho fekk i 2002 tildelt [[Kongens fortjenstmedalje]] i gull.		Mellom prisar ho har fått kan nemnast [[Lindemanprisen]] i 1990, [[Osaprisen]] i 1994, [[Sagaprisen]] i 1992 og 19954, [[Gammleng-prise]] i 1997 og [[Norsk kulturråds ærespris]]] i 2005, på toppen av Spellemannprisen som er nemnd over. Ho fekk i 2002 tildelt [[Kongens fortjenstmedalje]] i gull.

	Då ''[[VG]]'' i 2013 kåra [[Norges 100 viktigste kvinner (2013)\|Noregs 100 viktigaste kvinner]] sette dei Berg saman med Kirsten Bråten Berg på 92. plass. Lesarane var ganske så einige, og sette dei på 94. plass.		Då ''[[VG]]'' i 2013 kåra [[Norges 100 viktigste kvinner (2013)\|Noregs 100 viktigaste kvinner]] sette dei Berg saman med Kirsten Bråten Berg på 92. plass. Lesarane var ganske så einige, og sette dei på 94. plass.

Hans P. Hosar: Korr

2020-08-28T08:37:03Z

Korr

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 28. aug. 2020 kl. 08:37
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[Agnes Buen Garnås]]''' (fødd [[23. oktober]] [[1946]] på [[Kongsberg]]) er folkemusikar. Ho ~~reknast bland~~ våre ~~framste~~ kvedarar, og har lagt ned stor innsats i å få fram dei gamle mellomalderballadene såvel som andre sjangrar i folkemusikken.		'''[[Agnes Buen Garnås]]''' (fødd [[23. oktober]] [[1946]] på [[Kongsberg]]) er folkemusikar. Ho blir rekna blant våre fremste kvedarar, og har lagt ned stor innsats i å få fram dei gamle mellomalderballadene såvel som andre sjangrar i folkemusikken.

	==Slekt og familie==		==Slekt og familie==
Linje 7:		Linje 7:
	Den 19. juni 1971 vart ho gift med [[Per Garnås (f. 1946)\|Per Garnås]] (f. 1946), som er son av gardbrukarane [[Per Garnås d.e.\|Per Garnås]] og [[Inger Helene Garnås]].		Den 19. juni 1971 vart ho gift med [[Per Garnås (f. 1946)\|Per Garnås]] (f. 1946), som er son av gardbrukarane [[Per Garnås d.e.\|Per Garnås]] og [[Inger Helene Garnås]].

	==Liv og ~~verke~~==		==Liv og virke==

	Med ein far som spela [[hardingfele]] og ei mor som kveda, fekk ho tidleg kjennskap til folkemusikken under ~~oppveksta~~ i [[Jondalen (Kongsberg)\|Jondalen]] i dåverande [[Gransherad kommune]]. Etter kvart byrja ho å lære meir frå andre kvedarar, særleg i [[Telemark]], men òg folk frå andre distrikt. Mellom dei som særleg forma ho som kvedar kan nemnast [[Aslak Brekke]] frå [[Vinje kommune\|Vinje]], [[Margit Gunvaldsjord]], [[Torstein Reiassonstad]], [[Margit Finnekåsa]] og mora hennar, Margit Buen. Ho lærte òg å kjenne songtradisjonane etter [[Svein Tveiten]] frå [[Hovden (Bykle)\|Hovden]] i [[Setesdal]] og [[Margit Tveiten]] frå [[Grungedal]] gjennom [[Brita Bratland]] i Vinje. Gjennom studiar og formidling av mellomalderballader og arbeid med andre folkemusikksjangrar tilegna ho seg ein heilt eigenarta tone, ein deklamatorisk rytmikk og hyppig bruk av forsiringar og gamle toneintervall. Stilen hennar har ~~påverke~~ mange yngre kvedarar gjennom fleire tiår.		Med ein far som spela [[hardingfele]] og ei mor som kveda, fekk ho tidleg kjennskap til folkemusikken under oppveksten i [[Jondalen (Kongsberg)\|Jondalen]] i dåverande [[Gransherad kommune]]. Etter kvart byrja ho å lære meir frå andre kvedarar, særleg i [[Telemark]], men òg folk frå andre distrikt. Mellom dei som særleg forma ho som kvedar kan nemnast [[Aslak Brekke]] frå [[Vinje kommune\|Vinje]], [[Margit Gunvaldsjord]], [[Torstein Reiassonstad]], [[Margit Finnekåsa]] og mora hennar, Margit Buen. Ho lærte òg å kjenne songtradisjonane etter [[Svein Tveiten]] frå [[Hovden (Bykle)\|Hovden]] i [[Setesdal]] og [[Margit Tveiten]] frå [[Grungedal]] gjennom [[Brita Bratland]] i Vinje. Gjennom studiar og formidling av mellomalderballader og arbeid med andre folkemusikksjangrar tilegna ho seg ein heilt eigenarta tone, ein deklamatorisk rytmikk og hyppig bruk av forsiringar og gamle toneintervall. Stilen hennar har påverka mange yngre kvedarar gjennom fleire tiår.

	I 1960-åra var ho med på å starte opp kvedekurs på [[Club 7]] og hjå [[Oslo AOF]], saman med mellom anna [[Dagne Groven Myhren]], [[Hanne Kjersti Buen]] og [[Eli Storbekken]]. Utover i 1970-åra fekk dette miljøet i [[Oslo]] stor ~~påverkningskraft~~. Mellom dei som kom inn i miljøet på Club 7 var [[Kirsten Bråten Berg]], som ~~reknast~~ som ein av dei ~~framste~~ kvedarane i [[Setesdal]]. Saman med Dagne Groven Myhren og Hanne Kjersti Buen gav ho i 1978 ut boka ''Ei vise vil eg kveda'', med folketonar frå Telemark. Ho har seinare publisert fleire artiklar, og ikkje minst må ein nemne boka ''54 viser og stev fra Øst-Telemark'' frå 1980 med tekster nedskrivne av mellom anna [[Ludvig M. Lindeman]], [[Sophus Bugge]] og [[Olea Crøger]]. Artikkelen ''Kvedarskogen har runne på ny i 70-åra'' i ''[[Årbok for Telemark]]'' i 1980 vart òg viktig for det vaksande kvedarmiljøet.		I 1960-åra var ho med på å starte opp kvedekurs på [[Club 7]] og hjå [[Oslo AOF]], saman med mellom anna [[Dagne Groven Myhren]], [[Hanne Kjersti Buen]] og [[Eli Storbekken]]. Utover i 1970-åra fekk dette miljøet i [[Oslo]] stor påverkingskraft. Mellom dei som kom inn i miljøet på Club 7 var [[Kirsten Bråten Berg]], som blir rekna som ein av dei fremste kvedarane i [[Setesdal]]. Saman med Dagne Groven Myhren og Hanne Kjersti Buen gav ho i 1978 ut boka ''Ei vise vil eg kveda'', med folketonar frå Telemark. Ho har seinare publisert fleire artiklar, og ikkje minst må ein nemne boka ''54 viser og stev fra Øst-Telemark'' frå 1980 med tekster nedskrivne av mellom anna [[Ludvig M. Lindeman]], [[Sophus Bugge]] og [[Olea Crøger]]. Artikkelen ''Kvedarskogen har runne på ny i 70-åra'' i ''[[Årbok for Telemark]]'' i 1980 vart òg viktig for det vaksande kvedarmiljøet.

	Hovedfokuset for Garnås har vore den tradisjonelle solistiske kvedinga, men ho har òg samarbeidd med ei rekke musikarar. Mellom anna turnerte ho og gav ut albumet ''Rosensfole'' med [[Jan Garbarek]]. På albumet ''Tusseliten og Trippeliti'' samarbeida ho med broren Knut Buen om folkemusikk retta mot born. Då ho i 1984 spelte inn ''[[Draumkvedet]]'', kunne ho innkassere [[Spellemannprisen]] for albumet.		Hovedfokuset for Garnås har vore den tradisjonelle solistiske kvedinga, men ho har òg samarbeidd med ei rekke musikarar. Mellom anna turnerte ho og gav ut albumet ''Rosensfole'' med [[Jan Garbarek]]. På albumet ''Tusseliten og Trippeliti'' samarbeida ho med broren Knut Buen om folkemusikk retta mot born. Då ho i 1984 spelte inn ''[[Draumkvedet]]'', kunne ho innkassere [[Spellemannprisen]] for albumet.
Linje 21:		Linje 21:
	Mellom prisar ho har fått kan nemnast [[Lindemannprisen]] i 1990, [[Osaprisen]] i 1994, [[Sagaprisen]] i 1992 og 19954, [[Gammleng-prise]] i 1997 og [[Norsk kulturråds ærespris]]] i 2005, på toppen av Spellemannprisen som er nemnd over. Ho fekk i 2002 tildelt [[Kongens fortjenstmedalje]] i gull.		Mellom prisar ho har fått kan nemnast [[Lindemannprisen]] i 1990, [[Osaprisen]] i 1994, [[Sagaprisen]] i 1992 og 19954, [[Gammleng-prise]] i 1997 og [[Norsk kulturråds ærespris]]] i 2005, på toppen av Spellemannprisen som er nemnd over. Ho fekk i 2002 tildelt [[Kongens fortjenstmedalje]] i gull.

	Då ''[[VG]]'' i 2013 kåra [[Norges 100 viktigste kvinner (2013)\|Noregs 100 viktigaste kvinner]] sette dei Berg saman med Kirsten Bråten Berg på 92. plass. Lesarane var ganske så einige, og sette ~~deg~~ på 94. plass.		Då ''[[VG]]'' i 2013 kåra [[Norges 100 viktigste kvinner (2013)\|Noregs 100 viktigaste kvinner]] sette dei Berg saman med Kirsten Bråten Berg på 92. plass. Lesarane var ganske så einige, og sette dei på 94. plass.

	==Litteratur og kjelder==		==Litteratur og kjelder==

Cnyborg: Ny side: '''Agnes Buen Garnås''' (fødd 23. oktober 1946 på Kongsberg) er folkemusikar. Ho reknast bland våre framste kvedarar, og har lagt ned stor innsats i å få fram dei g…

2020-08-27T10:23:25Z

Ny side: '''Agnes Buen Garnås''' (fødd 23. oktober 1946 på Kongsberg) er folkemusikar. Ho reknast bland våre framste kvedarar, og har lagt ned stor innsats i å få fram dei g…

Ny side

'''[[Agnes Buen Garnås]]''' (fødd [[23. oktober]] [[1946]] på [[Kongsberg]]) er folkemusikar. Ho reknast bland våre framste kvedarar, og har lagt ned stor innsats i å få fram dei gamle mellomalderballadene såvel som andre sjangrar i folkemusikken.

==Slekt og familie==

Ho er dotter av spelemann og gardbrukar [[Anders Buen (1910–1977)|Anders Buen]] (1910–1977) og kvedar [[Margit Buen (1912–1998)|Margit Buen]] f. Tjønn (1912–1998). Ho er storesyster til [[Knut Buen (f. 1948)|Knut Buen]] (f. 1948).

Den 19. juni 1971 vart ho gift med [[Per Garnås (f. 1946)|Per Garnås]] (f. 1946), som er son av gardbrukarane [[Per Garnås d.e.|Per Garnås]] og [[Inger Helene Garnås]].

==Liv og verke==

Med ein far som spela [[hardingfele]] og ei mor som kveda, fekk ho tidleg kjennskap til folkemusikken under oppveksta i [[Jondalen (Kongsberg)|Jondalen]] i dåverande [[Gransherad kommune]]. Etter kvart byrja ho å lære meir frå andre kvedarar, særleg i [[Telemark]], men òg folk frå andre distrikt. Mellom dei som særleg forma ho som kvedar kan nemnast [[Aslak Brekke]] frå [[Vinje kommune|Vinje]], [[Margit Gunvaldsjord]], [[Torstein Reiassonstad]], [[Margit Finnekåsa]] og mora hennar, Margit Buen. Ho lærte òg å kjenne songtradisjonane etter [[Svein Tveiten]] frå [[Hovden (Bykle)|Hovden]] i [[Setesdal]] og [[Margit Tveiten]] frå [[Grungedal]] gjennom [[Brita Bratland]] i Vinje. Gjennom studiar og formidling av mellomalderballader og arbeid med andre folkemusikksjangrar tilegna ho seg ein heilt eigenarta tone, ein deklamatorisk rytmikk og hyppig bruk av forsiringar og gamle toneintervall. Stilen hennar har påverke mange yngre kvedarar gjennom fleire tiår.

I 1960-åra var ho med på å starte opp kvedekurs på [[Club 7]] og hjå [[Oslo AOF]], saman med mellom anna [[Dagne Groven Myhren]], [[Hanne Kjersti Buen]] og [[Eli Storbekken]]. Utover i 1970-åra fekk dette miljøet i [[Oslo]] stor påverkningskraft. Mellom dei som kom inn i miljøet på Club 7 var [[Kirsten Bråten Berg]], som reknast som ein av dei framste kvedarane i [[Setesdal]]. Saman med Dagne Groven Myhren og Hanne Kjersti Buen gav ho i 1978 ut boka ''Ei vise vil eg kveda'', med folketonar frå Telemark. Ho har seinare publisert fleire artiklar, og ikkje minst må ein nemne boka ''54 viser og stev fra Øst-Telemark'' frå 1980 med tekster nedskrivne av mellom anna [[Ludvig M. Lindeman]], [[Sophus Bugge]] og [[Olea Crøger]]. Artikkelen ''Kvedarskogen har runne på ny i 70-åra'' i ''[[Årbok for Telemark]]'' i 1980 vart òg viktig for det vaksande kvedarmiljøet.

Hovedfokuset for Garnås har vore den tradisjonelle solistiske kvedinga, men ho har òg samarbeidd med ei rekke musikarar. Mellom anna turnerte ho og gav ut albumet ''Rosensfole'' med [[Jan Garbarek]]. På albumet ''Tusseliten og Trippeliti'' samarbeida ho med broren Knut Buen om folkemusikk retta mot born. Då ho i 1984 spelte inn ''[[Draumkvedet]]'', kunne ho innkassere [[Spellemannprisen]] for albumet.

I åra 1965–1973 vann ho kvedarklassen på [[Landskappleiken]] heile seks gongar, og ho har òg vunne klassen for nyskaping to gongar.

Garnås har vore styremedlem i [[Telemark folkemusikklag]], og er æresmedlem i [[Landslaget for Spelemenn]]. I 2002 var ho ei av initiativtakarane til skipinga av [[Norsk Kvedarforum]].

Mellom prisar ho har fått kan nemnast [[Lindemannprisen]] i 1990, [[Osaprisen]] i 1994, [[Sagaprisen]] i 1992 og 19954, [[Gammleng-prise]] i 1997 og [[Norsk kulturråds ærespris]]] i 2005, på toppen av Spellemannprisen som er nemnd over. Ho fekk i 2002 tildelt [[Kongens fortjenstmedalje]] i gull.

Då ''[[VG]]'' i 2013 kåra [[Norges 100 viktigste kvinner (2013)|Noregs 100 viktigaste kvinner]] sette dei Berg saman med Kirsten Bråten Berg på 92. plass. Lesarane var ganske så einige, og sette deg på 94. plass.

==Litteratur og kjelder==

* Aksdal, Bjørn: [https://nbl.snl.no/Agnes_Buen_Garn%C3%A5s Agnes Buen Garnås] i ''Norsk biografisk leksikon''.
* {{WP-lenke|Agnes Buen Garnås|nb}}.

{{DEFAULTSORT:Garnås, Agnes Buen}}
[[Kategori:Personer]]
[[kategori:Folkemusikere]]
[[Kategori:Sangere]]
[[Kategori:Kongsberg kommune]]
[[Kategori:Fødsler i 1946]]
{{bm}}{{kvinner i lokalhistoria}}