Carl E. Tandstad - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: /* Kjelde */ hbr

2016-12-20T08:05:51Z

Kjelde: hbr

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. des. 2016 kl. 08:05
Linje 45:		Linje 45:
	Då 1938 nærma seg, fekk Carl E. Tandstad alvorleg helsesvikt. Astmaen var plagsam og hjartet svikta. Han sa opp lærarjobben. Kreftene minka heller snøgt. I 1938 var det slutt. Han hadde lagt ned både peikestokk og dirigentpinne. Ei drivkraft og ein kulturberar utanom det vanlege etterlet seg eit solid livsverk, jamvel om han berre vart 63 år gammal.		Då 1938 nærma seg, fekk Carl E. Tandstad alvorleg helsesvikt. Astmaen var plagsam og hjartet svikta. Han sa opp lærarjobben. Kreftene minka heller snøgt. I 1938 var det slutt. Han hadde lagt ned både peikestokk og dirigentpinne. Ei drivkraft og ein kulturberar utanom det vanlege etterlet seg eit solid livsverk, jamvel om han berre vart 63 år gammal.

	==~~Kjelde~~==		==Kjelder==
			*{{hbr1-1\|pf01036763001288\|Carl E. Tandstad}}.
	* Drabløs, Jostein: Artikkel i ''[[Årbok for Sykkylven\|Årbok for Sykkylven 2002]]''.		* Drabløs, Jostein: Artikkel i ''[[Årbok for Sykkylven\|Årbok for Sykkylven 2002]]''.
	*[[Espeland, Arne]] (red.): ''[[Norske skolefolk]] (første utgave)'', Stavanger 1934.		*[[Espeland, Arne]] (red.): ''[[Norske skolefolk]] (første utgave)'', Stavanger 1934.

Cnyborg: {{nn}}

2016-01-25T13:47:55Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. jan. 2016 kl. 13:47
Linje 58:		Linje 58:
	[[Kategori:Dødsfall i 1938]]		[[Kategori:Dødsfall i 1938]]
	{{F1}}		{{F1}}
			{{nn}}

Cnyborg på 15. apr. 2013 kl. 11:20

2013-04-15T11:20:47Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 15. apr. 2013 kl. 11:20
Linje 51:		Linje 51:
	{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}		{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}
	[[Kategori:Sykkylven leksikon]]		[[Kategori:Sykkylven leksikon]]
	[[Kategori:Personer ~~fra Sykkylven kommune~~]]		[[Kategori:Personer]]
	[[Kategori:~~Musikk i Sykkylven kommune]]~~		[[Kategori:Sykkylven kommune]]
	~~[[Kategori:Utdanning i~~ Sykkylven kommune]]
	[[Kategori:Lærere]]		[[Kategori:Lærere]]
	[[Kategori:Komponister]]		[[Kategori:Komponister]]

Kallrustad: F1 + tilleggsopplysninger fra Espeland/Norske skolefolk

2012-10-15T09:04:50Z

F1 + tilleggsopplysninger fra Espeland/Norske skolefolk

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 15. okt. 2012 kl. 09:04
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[Carl E. Tandstad\|Carl Eliassen Tandstad]]''' (fødd 1875, død 1938) var lærar, musikar og komponist frå [[Sykkylven]]. Han vart fødd i Johannesgarden på [[Tandstad]]. Carl E. Tandstad ville nytte dei rike evnene sine, og som ung reiste han til [[Volda]] der han gjennomførte [[Volda mellomskule\|mellomskulen]]. Volda-tida vart ei rik tid for han. Der fann han også kona si, Ida. Etter som åra gjekk, fekk dei ein stor barneflokk. I Volda kom han i lag med den vidgjetne spelemannen og komponisten [[Per Bolstad]]. Begge var, trass i unge år, framifrå felespelarar. Dei inspirerte kvarandre som musikarar og utvikla ein varm, livslang venskap.		<onlyinclude>'''[[Carl E. Tandstad\|Carl Eliassen Tandstad]]''' (fødd 3. februar 1875 i [[Sykkylven]], død 1938) var lærar, musikar og komponist frå Sykkylven. Han vart fødd i Johannesgarden på [[Tandstad]], som son av Elias og Guri Tandstad. Carl E. Tandstad ville nytte dei rike evnene sine, og som ung reiste han til [[Volda]] der han gjennomførte [[Volda mellomskule\|mellomskulen]]. Volda-tida vart ei rik tid for han. Der fann han også kona si, Ida. Etter som åra gjekk, fekk dei ein stor barneflokk. I Volda kom han i lag med den vidgjetne spelemannen og komponisten [[Per Bolstad]]. Begge var, trass i unge år, framifrå felespelarar. Dei inspirerte kvarandre som musikarar og utvikla ein varm, livslang venskap.</onlyinclude>

	Etter Volda-tida reiste han til [[Stord seminar\|Stord]], der han tok såkalla lågare lærareksamen. Carl Tandstad tok til som lærar i ung alder. Han hadde sitt virke både i [[Straumgjerde]] og i [[Velledalen]], i [[Hundeidvik]] og på [[Eimsreiten]]. Elevane mintest Tandstad som ein framifrå forteljar. Han levandegjorde både bibelsoga og noregssoga gjennom ypparleg forteljekunst. Eventyr og hendingar evna han å dramatisere i klasseromet.		Etter Volda-tida reiste han til [[Stord seminar\|Stord]], der han tok såkalla lågare lærareksamen. Carl Tandstad tok til som lærar i ung alder. Han hadde sitt virke både i [[Straumgjerde]] og i [[Velledalen]], i [[Hundeidvik]] og på [[Eimsreiten]]. Elevane mintest Tandstad som ein framifrå forteljar. Han levandegjorde både bibelsoga og noregssoga gjennom ypparleg forteljekunst. Eventyr og hendingar evna han å dramatisere i klasseromet.
Linje 5:		Linje 5:
	Tandstad tok permisjon nokre månader i [[1908]], då han for til [[Bergen]] på organistkurs. [[Edvard Drabløs]], som hadde gått folkehøgskule i Ørsta, og som på den tida var agent for Singer symaskinar, vikarierte for Tandstad dei månadene. [[Sykkylven kyrkje]] skulle få orgel og Carl Tandstad skulle vere organist.		Tandstad tok permisjon nokre månader i [[1908]], då han for til [[Bergen]] på organistkurs. [[Edvard Drabløs]], som hadde gått folkehøgskule i Ørsta, og som på den tida var agent for Singer symaskinar, vikarierte for Tandstad dei månadene. [[Sykkylven kyrkje]] skulle få orgel og Carl Tandstad skulle vere organist.

	Det var innanfor song og musikk at Carl E. Tandstad sette mest spor etter seg. Han var uvanleg musikalsk utrusta og hadde absolutt gehør. Bestemora, [[Karen Tandstad]], song folketonar og tralla springarar til gutungen, som saug til seg alt han høyrde. Mykje av dette låg så godt lagra i minnet at han etter kvart kunne spele og notesetje det han hadde høyrt. For fela kom tidleg i hendene på guten. Bestefaren, [[Karolus Tandstad]], var ein mykje nytta kjøkemeister. [[Elias Tandstad]], eller Johans-Eljas, som var eldstesonen til Carl, fortalde at då faren var ti år, altså kring [[1885]], var han med bestefaren i eit bryllaup i [[Riksheimgjerde]], der han stod på ei tønne i stovekråa og spela til dans.		Det var innanfor song og musikk at Carl E. Tandstad sette mest spor etter seg. Han var uvanleg musikalsk utrusta og hadde absolutt gehør. Bestemora, [[Karen Tandstad]], song folketonar og tralla springarar til gutungen, som saug til seg alt han høyrde. Mykje av dette låg så godt lagra i minnet at han etter kvart kunne spele og notesetje det han hadde høyrt. For fela kom tidleg i hendene på guten. Bestefaren, [[Karolus Tandstad]], var ein mykje nytta kjøkemeister. [[Elias Tandstad]], eller Johans-Eljas, som var eldstesonen til Carl, fortalde at då faren var ti år, altså kring [[1885]], var han med bestefaren i eit bryllaup i [[Riksheimgjerde]], der han stod på ei tønne i stovekråa og spela til dans.

	Som ung lærar starta Carl kor i Straumgjerde. Det var ikkje lett kring hundreårsskiftet. Ungdomsflokkane var store på flestalle gardar. Men etter kvart som gutane, og ein del av jentene, nærma seg 20-års-alderen, reiste dei til Amerika for å finne lukka og det vart så som så med stabiliteten. Sidan Carl var så entusiastisk, gjekk det bra med		Som ung lærar starta Carl kor i Straumgjerde. Det var ikkje lett kring hundreårsskiftet. Ungdomsflokkane var store på flestalle gardar. Men etter kvart som gutane, og ein del av jentene, nærma seg 20-års-alderen, reiste dei til Amerika for å finne lukka og det vart så som så med stabiliteten. Sidan Carl var så entusiastisk, gjekk det bra med
Linje 46:		Linje 46:

	==Kjelde==		==Kjelde==
	* Jostein ~~Drabløs~~: Artikkel i ''[[Årbok for Sykkylven\|Årbok for Sykkylven 2002]]''.		* Drabløs, Jostein: Artikkel i ''[[Årbok for Sykkylven\|Årbok for Sykkylven 2002]]''.
			*[[Espeland, Arne]] (red.): ''[[Norske skolefolk]] (første utgave)'', Stavanger 1934.

	{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}		{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}
	[[Kategori:Sykkylven leksikon]]		[[Kategori:Sykkylven leksikon]]
Linje 57:		Linje 58:
	[[Kategori:Fødsler i 1875]]		[[Kategori:Fødsler i 1875]]
	[[Kategori:Dødsfall i 1938]]		[[Kategori:Dødsfall i 1938]]
			{{F1}}

Kallrustad: /* Kjelde */ ny kategori (utdanning i Sykkylven kommune)

2012-07-31T08:25:06Z

Kjelde: ny kategori (utdanning i Sykkylven kommune)

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 31. jul. 2012 kl. 08:25
Linje 52:		Linje 52:
	[[Kategori:Personer fra Sykkylven kommune]]		[[Kategori:Personer fra Sykkylven kommune]]
	[[Kategori:Musikk i Sykkylven kommune]]		[[Kategori:Musikk i Sykkylven kommune]]
			[[Kategori:Utdanning i Sykkylven kommune]]
	[[Kategori:Lærere]]		[[Kategori:Lærere]]
	[[Kategori:Komponister]]		[[Kategori:Komponister]]
	[[Kategori:Fødsler i 1875]]		[[Kategori:Fødsler i 1875]]
	[[Kategori:Dødsfall i 1938]]		[[Kategori:Dødsfall i 1938]]

Kallrustad: /* Skipa Lurlåt */ lenke

2012-07-31T08:23:54Z

Skipa Lurlåt: lenke

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 31. jul. 2012 kl. 08:23
Linje 32:		Linje 32:

	== Skipa Lurlåt ==		== Skipa Lurlåt ==
	Ungdommane i Straumgjerde hadde også byggjeplanar. Eit ungdomshus måtte til. Amerikapengar var ei god hjelp attåt stor dugnadsinnsats. Fagfolk kosta sjølvsagt pengar. ~~Huset~~ stod klart for vigslefest i jula 1912. Ungdomslaget hadde gode krefter. 19-åringen [[Henrik Straumsheim]] dikta festsongen "[[Vårvon]]." Carl Tandstad laga tone til som han arrangerte for blandakoret i Straumgjerde. Den tida hadde han ein periode som lærar i Hundeidvik. For å kome seg på øving om kvelden, gjekk han til [[Tusvika]] og tok rutebåten inn til Straumgjerde, fortalde kaptein i fylkesbåtane, [[Peter Erstad]]. Carl Tandstad hadde samla eit lite orkester til denne kvelden. Johans-Elias, sonen til Carl, kunne hugse at desse karane var med. Leiar var sjølvsagt unikumet Carl Tandstad. Elles spelte Teie-Lars, Tormod-Ole, Johans-Elias og brørne Henrik og [[Ola Straumsheim]]. På same vis fekk Carl Tandstad i gang eit lite salongorkester, som spelte til underhaldning på ungdomshuset på Aure. Yngste son til Carl E. Tandstad, heitte [[Carl C. Tandstad]] og kom til verda i 1919. Carl d.y. døydde om hausten år 2000. Litt før han døydde fortalde han dette om faren:		Ungdommane i Straumgjerde hadde også byggjeplanar. Eit ungdomshus måtte til. Amerikapengar var ei god hjelp attåt stor dugnadsinnsats. Fagfolk kosta sjølvsagt pengar. [[Ungdomshuset Vårvon]] stod klart for vigslefest i jula 1912. Ungdomslaget hadde gode krefter. 19-åringen [[Henrik Straumsheim]] dikta festsongen "[[Vårvon]]." Carl Tandstad laga tone til som han arrangerte for blandakoret i Straumgjerde. Den tida hadde han ein periode som lærar i Hundeidvik. For å kome seg på øving om kvelden, gjekk han til [[Tusvika]] og tok rutebåten inn til Straumgjerde, fortalde kaptein i fylkesbåtane, [[Peter Erstad]]. Carl Tandstad hadde samla eit lite orkester til denne kvelden. Johans-Elias, sonen til Carl, kunne hugse at desse karane var med. Leiar var sjølvsagt unikumet Carl Tandstad. Elles spelte Teie-Lars, Tormod-Ole, Johans-Elias og brørne Henrik og [[Ola Straumsheim]]. På same vis fekk Carl Tandstad i gang eit lite salongorkester, som spelte til underhaldning på ungdomshuset på Aure. Yngste son til Carl E. Tandstad, heitte [[Carl C. Tandstad]] og kom til verda i 1919. Carl d.y. døydde om hausten år 2000. Litt før han døydde fortalde han dette om faren:

	<blockquote>		<blockquote>

Kallrustad: kategorier + litt småplukk

2012-07-30T12:00:24Z

kategorier + litt småplukk

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 30. jul. 2012 kl. 12:00
Linje 1:		Linje 1:
	'''Carl Eliassen Tandstad''' (f. 1875, d. 1938) var lærar, musikar og komponist frå Sykkylven. Han vart fødd i Johannesgarden på [[Tandstad]]. Carl E. Tandstad ville nytte dei rike evnene sine og som ung reiste han til [[Volda]] der han gjennomførte mellomskulen. Volda-tida vart ei rik tid for han. Der fann han også kona si, Ida. Etter som åra gjekk, fekk dei ein stor barneflokk. I Volda kom han i lag med den vidgjetne spelemannen og komponisten [[Per Bolstad]]. Begge var, trass i unge år, framifrå felespelarar. Dei inspirerte kvarandre som musikarar og utvikla ein varm, livslang venskap.		'''[[Carl E. Tandstad\|Carl Eliassen Tandstad]]''' (fødd 1875, død 1938) var lærar, musikar og komponist frå [[Sykkylven]]. Han vart fødd i Johannesgarden på [[Tandstad]]. Carl E. Tandstad ville nytte dei rike evnene sine, og som ung reiste han til [[Volda]] der han gjennomførte [[Volda mellomskule\|mellomskulen]]. Volda-tida vart ei rik tid for han. Der fann han også kona si, Ida. Etter som åra gjekk, fekk dei ein stor barneflokk. I Volda kom han i lag med den vidgjetne spelemannen og komponisten [[Per Bolstad]]. Begge var, trass i unge år, framifrå felespelarar. Dei inspirerte kvarandre som musikarar og utvikla ein varm, livslang venskap.

	Etter Volda-tida reiste han til [[Stord]], der han tok såkalla lågare lærareksamen. Carl Tandstad tok til som lærar i ung alder. Han hadde sitt virke både i [[Straumgjerde]] og i [[Velledalen]], i [[Hundeidvik]] og på [[Eimsreiten]]. Elevane mintest Tandstad som ein framifrå forteljar. Han levandegjorde både bibelsoga og noregssoga gjennom ypparleg forteljekunst. Eventyr og hendingar evna han å dramatisere i klasseromet.		Etter Volda-tida reiste han til [[Stord seminar\|Stord]], der han tok såkalla lågare lærareksamen. Carl Tandstad tok til som lærar i ung alder. Han hadde sitt virke både i [[Straumgjerde]] og i [[Velledalen]], i [[Hundeidvik]] og på [[Eimsreiten]]. Elevane mintest Tandstad som ein framifrå forteljar. Han levandegjorde både bibelsoga og noregssoga gjennom ypparleg forteljekunst. Eventyr og hendingar evna han å dramatisere i klasseromet.

	Tandstad tok permisjon nokre månader i [[1908]], då han for til [[Bergen]] på organistkurs. [[Edvard Drabløs]], som hadde gått folkehøgskule i Ørsta, og som på den tida var agent for Singer symaskinar, vikarierte for Tandstad dei månadene. [[Sykkylven kyrkje]] skulle få orgel og Carl Tandstad skulle vere organist.		Tandstad tok permisjon nokre månader i [[1908]], då han for til [[Bergen]] på organistkurs. [[Edvard Drabløs]], som hadde gått folkehøgskule i Ørsta, og som på den tida var agent for Singer symaskinar, vikarierte for Tandstad dei månadene. [[Sykkylven kyrkje]] skulle få orgel og Carl Tandstad skulle vere organist.
Linje 14:		Linje 14:

	Som felespelar stod han i særklasse både i Sykkylven og i bygdene ikring. Sønene Elias og Carl, hugsa svært godt kor faren kunne spele slåttar slik [[Høgset-Bernt]] drog opp til dansemusikk. Spelemåten til Bernt var korte, sterke og konsise bogedrag med taktfast rytme. Dette kunne faren demonstrere. Han synte også korleis den gode spelemannen [[Reme-Knut]] spelte. Han nytta lange, sugande bogedrag. Det ligg nær å tru at Knut hadde fått opplæring og inspirasjon av den legendariske Gamle-Hjortdalen, som var morbroren.		Som felespelar stod han i særklasse både i Sykkylven og i bygdene ikring. Sønene Elias og Carl, hugsa svært godt kor faren kunne spele slåttar slik [[Høgset-Bernt]] drog opp til dansemusikk. Spelemåten til Bernt var korte, sterke og konsise bogedrag med taktfast rytme. Dette kunne faren demonstrere. Han synte også korleis den gode spelemannen [[Reme-Knut]] spelte. Han nytta lange, sugande bogedrag. Det ligg nær å tru at Knut hadde fått opplæring og inspirasjon av den legendariske Gamle-Hjortdalen, som var morbroren.


	I fleire tiår gjorde Carl E. Tandstad ein markant innsats for ungdomslag i bygda, ikkje berre med song og spel, men også som teaterinspirator og som festtalar. Carl Tandstad tok og på seg oppgåva som formann i [[Velledalen ungdomslag]].		I fleire tiår gjorde Carl E. Tandstad ein markant innsats for ungdomslag i bygda, ikkje berre med song og spel, men også som teaterinspirator og som festtalar. Carl Tandstad tok og på seg oppgåva som formann i [[Velledalen ungdomslag]].
Linje 26:		Linje 25:

	== Velledalskvartetten ==		== Velledalskvartetten ==
	Permisjonstida var ute og han heldt fram som småskulelærar både i [[Dravlaus]] skulekrins og i [[Brøvoll]]-krinsen. [[Velledalskvartetten]] vart skipa i [[1909]]. To dugande felespelarar i Velledalen var med. [[Karl Nakkeberg]] spelte førstefele. Han var gardbrukar og skomakar framme på Nakkeberg-bruket og stort sett sjølvlærd. Lærar [[Johan Brunstad]], seinare med eit langt lærarliv		Permisjonstida var ute og han heldt fram som småskulelærar både i [[Dravlaus]] skulekrins og i [[Brøvoll]]-krinsen. [[Velledalskvartetten]] vart skipa i [[1909]]. To dugande felespelarar i Velledalen var med. [[Karl Nakkeberg]] spelte førstefele. Han var gardbrukar og skomakar framme på Nakkeberg-bruket og stort sett sjølvlærd. Lærar [[Johan Brunstad]], seinare med eit langt lærarliv i Dravlausskulen, spela andrefele. Begge to samla og notesette ei mengd folkemusikk. Carl Tandstad, meisteren på fele, spela fløyte i denne kvartetten. Det fjerde instrumentet i Velledalskvartetten var kontrabass, traktert av [[Johan Hjortdal]] frå Pe-Garden. Kvartetten spelte til underhaldning på festar både i Velledalen og i bygda elles. Karane fekk tak i notar, komposisjonar som Per Bolstad sende til Carl Tandstad. Så skreiv dei av stemmene. Det fanst ikkje kopimaskinar den gongen. Til ære for Carl Tandstad, komponerte Bolstad slåttar som til dømes "Aften på Tandstad," "Hilsen til Sykkylven" og "Ida reinlender." Per Bolstad var mange ein gong på vitjing hos Ida og Carl Tandstad.
	i Dravlausskulen, spela andrefele. Begge to samla og notesette ei mengd folkemusikk. Carl Tandstad, meisteren på fele, spela fløyte i denne kvartetten. Det fjerde instrumentet i Velledalskvartetten var kontrabass, traktert av [[Johan Hjortdal]] frå Pe-Garden. Kvartetten spelte til underhaldning på festar både i Velledalen og i bygda elles. Karane fekk tak i notar, komposisjonar som Per Bolstad sende til Carl Tandstad. Så skreiv dei av stemmene. Det fanst ikkje kopimaskinar den gongen. Til ære for Carl Tandstad, komponerte Bolstad slåttar som til dømes "Aften på Tandstad," "Hilsen til Sykkylven" og "Ida reinlender." Per Bolstad var mange ein gong på vitjing hos Ida og Carl Tandstad.

	I[[ 1910]] vart ungdomshuset i Velledalen opna med ein stor fest. Det nye huset, som delvis var finansiert med Amerika-pengar, trona høgt og fritt. Der var festtale, korsong, skodespel, folkeviseleik, det handskrivne lagsbladet [[Talatrasten]] og musikk av Velledalskvartetten. Dei fire musikarane var med å setje farge på høgtida.		I [[ 1910]] vart ungdomshuset i Velledalen opna med ein stor fest. Det nye huset, som delvis var finansiert med Amerika-pengar, trona høgt og fritt. Der var festtale, korsong, skodespel, folkeviseleik, det handskrivne lagsbladet [[Talatrasten]] og musikk av Velledalskvartetten. Dei fire musikarane var med å setje farge på høgtida.

	På ungdomshuset vart det i lang tid møte kvar 14. dag, i tillegg til festlege tilstellingar, Velledalskvartetten var i sving no og då, særleg når det var fest. Han spelte og andre stader i bygda når arrangørane bad ensemblet kome. Carl Tandstad var heile tida den naturlege leiaren og inspiratoren.		På ungdomshuset vart det i lang tid møte kvar 14. dag, i tillegg til festlege tilstellingar, Velledalskvartetten var i sving no og då, særleg når det var fest. Han spelte og andre stader i bygda når arrangørane bad ensemblet kome. Carl Tandstad var heile tida den naturlege leiaren og inspiratoren.
Linje 47:		Linje 45:
	Då 1938 nærma seg, fekk Carl E. Tandstad alvorleg helsesvikt. Astmaen var plagsam og hjartet svikta. Han sa opp lærarjobben. Kreftene minka heller snøgt. I 1938 var det slutt. Han hadde lagt ned både peikestokk og dirigentpinne. Ei drivkraft og ein kulturberar utanom det vanlege etterlet seg eit solid livsverk, jamvel om han berre vart 63 år gammal.		Då 1938 nærma seg, fekk Carl E. Tandstad alvorleg helsesvikt. Astmaen var plagsam og hjartet svikta. Han sa opp lærarjobben. Kreftene minka heller snøgt. I 1938 var det slutt. Han hadde lagt ned både peikestokk og dirigentpinne. Ei drivkraft og ein kulturberar utanom det vanlege etterlet seg eit solid livsverk, jamvel om han berre vart 63 år gammal.

	==Kjelde:==		==Kjelde==
	* Jostein Drabløs: Artikkel i Årbok for Sykkylven 2002.		* Jostein Drabløs: Artikkel i ''[[Årbok for Sykkylven\|Årbok for Sykkylven 2002]]''.

	{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}		{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}
	[[Kategori:Sykkylven leksikon]]		[[Kategori:Sykkylven leksikon]]
	[[Kategori:Personer fra Sykkylven kommune]]		[[Kategori:Personer fra Sykkylven kommune]]
			[[Kategori:Musikk i Sykkylven kommune]]
			[[Kategori:Lærere]]
			[[Kategori:Komponister]]
			[[Kategori:Fødsler i 1875]]
			[[Kategori:Dødsfall i 1938]]

Aslak Kittelsen: /* Skipa Lurlåt */ merka som sitat

2012-04-13T07:18:14Z

Skipa Lurlåt: merka som sitat

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 13. apr. 2012 kl. 07:18
Linje 36:		Linje 36:
	Ungdommane i Straumgjerde hadde også byggjeplanar. Eit ungdomshus måtte til. Amerikapengar var ei god hjelp attåt stor dugnadsinnsats. Fagfolk kosta sjølvsagt pengar. Huset stod klart for vigslefest i jula 1912. Ungdomslaget hadde gode krefter. 19-åringen [[Henrik Straumsheim]] dikta festsongen "[[Vårvon]]." Carl Tandstad laga tone til som han arrangerte for blandakoret i Straumgjerde. Den tida hadde han ein periode som lærar i Hundeidvik. For å kome seg på øving om kvelden, gjekk han til [[Tusvika]] og tok rutebåten inn til Straumgjerde, fortalde kaptein i fylkesbåtane, [[Peter Erstad]]. Carl Tandstad hadde samla eit lite orkester til denne kvelden. Johans-Elias, sonen til Carl, kunne hugse at desse karane var med. Leiar var sjølvsagt unikumet Carl Tandstad. Elles spelte Teie-Lars, Tormod-Ole, Johans-Elias og brørne Henrik og [[Ola Straumsheim]]. På same vis fekk Carl Tandstad i gang eit lite salongorkester, som spelte til underhaldning på ungdomshuset på Aure. Yngste son til Carl E. Tandstad, heitte [[Carl C. Tandstad]] og kom til verda i 1919. Carl d.y. døydde om hausten år 2000. Litt før han døydde fortalde han dette om faren:		Ungdommane i Straumgjerde hadde også byggjeplanar. Eit ungdomshus måtte til. Amerikapengar var ei god hjelp attåt stor dugnadsinnsats. Fagfolk kosta sjølvsagt pengar. Huset stod klart for vigslefest i jula 1912. Ungdomslaget hadde gode krefter. 19-åringen [[Henrik Straumsheim]] dikta festsongen "[[Vårvon]]." Carl Tandstad laga tone til som han arrangerte for blandakoret i Straumgjerde. Den tida hadde han ein periode som lærar i Hundeidvik. For å kome seg på øving om kvelden, gjekk han til [[Tusvika]] og tok rutebåten inn til Straumgjerde, fortalde kaptein i fylkesbåtane, [[Peter Erstad]]. Carl Tandstad hadde samla eit lite orkester til denne kvelden. Johans-Elias, sonen til Carl, kunne hugse at desse karane var med. Leiar var sjølvsagt unikumet Carl Tandstad. Elles spelte Teie-Lars, Tormod-Ole, Johans-Elias og brørne Henrik og [[Ola Straumsheim]]. På same vis fekk Carl Tandstad i gang eit lite salongorkester, som spelte til underhaldning på ungdomshuset på Aure. Yngste son til Carl E. Tandstad, heitte [[Carl C. Tandstad]] og kom til verda i 1919. Carl d.y. døydde om hausten år 2000. Litt før han døydde fortalde han dette om faren:

			<blockquote>
	”Far spelte ikkje slåttane slik som spelemennene brukte. Han la alltid vekt på alle detaljar og hadde ein mjukare dåm enn det som var vanleg. Derfor var det så fint å høyre på. Nokon god dansemusikar var han neppe. Då trongst det meir kraft og spenst! Far kunne også ei mengd lydarslåttar. Når han spelte, likte han å improvisere og komponere. Dette var noko av det mest spanande å høyre på, tykte eg. Då vi budde på [[Grebstad]] dei siste tiåra han levde, kom gjerne vener innom sundagskveldar for å høyre far spele fele. Eg minnest han stadig improviserte lydarslåttar. Det var som han aldri gjekk tom for idear. På kvistromet i Langlo-garden på Grebstad hadde han eit lite bord. Der flaut det støtt med notar. Han skreiv notar mest kvar ein dag, somme tider til langt på natt. Særskilt mykje vart det etter at han med Henrik Straumsheim, [[Lars Myhre]] og andre skipa [[Musikklaget Lurlåt]] i 1921. Henrik gav namn til laget. Det som gjorde meg mest forbina den gongen eg saumfor notesamlinga som låg lagra i eit kott i heimehuset på Tandstad, var alle dei tyske arrangementa for salongorkester. Eg forstod det slik at det var Tyskland far hadde mest kontakt med når det galt notar. Der låg også fleire tyske arrangement av [[Grieg]]s musikk. Alt hadde han truleg kjøpt gjennom musikkforlag i [[Oslo]]. Far hadde også skrive heim ein heil del av dei mest kjende wienervalsane notesette for salongorkester. Ofte var ei spesiell notesamling nytta når far og medspelarane underheldt. Notane var trykte i pent innbundne hefte, hugsar eg. Dette var såkalla kafémusikk Den mest viktige delen av notesamlinga var uerstatteleg, vil eg tru. Eg tenkjer på alle folketonane og slåttane han hadde skrive ned sidan unge år. Dessutan ein god del eigne komposisjonar. Det var tragisk at huset på Tandstad brann ned og heile samlinga strauk med i flammane.”		”Far spelte ikkje slåttane slik som spelemennene brukte. Han la alltid vekt på alle detaljar og hadde ein mjukare dåm enn det som var vanleg. Derfor var det så fint å høyre på. Nokon god dansemusikar var han neppe. Då trongst det meir kraft og spenst! Far kunne også ei mengd lydarslåttar. Når han spelte, likte han å improvisere og komponere. Dette var noko av det mest spanande å høyre på, tykte eg. Då vi budde på [[Grebstad]] dei siste tiåra han levde, kom gjerne vener innom sundagskveldar for å høyre far spele fele. Eg minnest han stadig improviserte lydarslåttar. Det var som han aldri gjekk tom for idear. På kvistromet i Langlo-garden på Grebstad hadde han eit lite bord. Der flaut det støtt med notar. Han skreiv notar mest kvar ein dag, somme tider til langt på natt. Særskilt mykje vart det etter at han med Henrik Straumsheim, [[Lars Myhre]] og andre skipa [[Musikklaget Lurlåt]] i 1921. Henrik gav namn til laget. Det som gjorde meg mest forbina den gongen eg saumfor notesamlinga som låg lagra i eit kott i heimehuset på Tandstad, var alle dei tyske arrangementa for salongorkester. Eg forstod det slik at det var Tyskland far hadde mest kontakt med når det galt notar. Der låg også fleire tyske arrangement av [[Grieg]]s musikk. Alt hadde han truleg kjøpt gjennom musikkforlag i [[Oslo]]. Far hadde også skrive heim ein heil del av dei mest kjende wienervalsane notesette for salongorkester. Ofte var ei spesiell notesamling nytta når far og medspelarane underheldt. Notane var trykte i pent innbundne hefte, hugsar eg. Dette var såkalla kafémusikk Den mest viktige delen av notesamlinga var uerstatteleg, vil eg tru. Eg tenkjer på alle folketonane og slåttane han hadde skrive ned sidan unge år. Dessutan ein god del eigne komposisjonar. Det var tragisk at huset på Tandstad brann ned og heile samlinga strauk med i flammane.”
			</blockquote>

	== Det naturlege midtpunktet ==		== Det naturlege midtpunktet ==

Aslak Kittelsen: overskrifter

2012-04-13T07:17:44Z

overskrifter

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 13. apr. 2012 kl. 07:17
Linje 10:		Linje 10:
	koret.		koret.

			== Allsidig ==
	~~'''~~Allsidig~~'''~~

	Carl Tandstad fekk etter kvart ei høg stjerne som utøvar av folkemusikk. Han gledde folk i lyd og lag med eminent felespel. Det var ikkje berre slåttar han gav til beste, som springarar etter [[Hans Jakob Eide]] og [[Gamle-Hjortdalen]]. Carl E. Tandstad spelte også nye komposisjonar av Per Bolstad, som sende dei til Tandstad etter kvart som han komponerte. Carl E. Tandstad var i årevis ein respekterte domar når det vart arrangert kappleikar i regi av [[Sunnmøre frilynde ungdomssamlag]].		Carl Tandstad fekk etter kvart ei høg stjerne som utøvar av folkemusikk. Han gledde folk i lyd og lag med eminent felespel. Det var ikkje berre slåttar han gav til beste, som springarar etter [[Hans Jakob Eide]] og [[Gamle-Hjortdalen]]. Carl E. Tandstad spelte også nye komposisjonar av Per Bolstad, som sende dei til Tandstad etter kvart som han komponerte. Carl E. Tandstad var i årevis ein respekterte domar når det vart arrangert kappleikar i regi av [[Sunnmøre frilynde ungdomssamlag]].

Linje 20:		Linje 18:
	I fleire tiår gjorde Carl E. Tandstad ein markant innsats for ungdomslag i bygda, ikkje berre med song og spel, men også som teaterinspirator og som festtalar. Carl Tandstad tok og på seg oppgåva som formann i [[Velledalen ungdomslag]].		I fleire tiår gjorde Carl E. Tandstad ein markant innsats for ungdomslag i bygda, ikkje berre med song og spel, men også som teaterinspirator og som festtalar. Carl Tandstad tok og på seg oppgåva som formann i [[Velledalen ungdomslag]].

			== Arbeidde i USA ==
	~~'''~~Arbeidde i USA~~'''~~

	I [[1902]] arrangerte Tandstad det første langrennet i bygda. Dette har Edvard Drabløs fortalt. Både Edvard og bror hans, [[Ole Drabløs]], som seinare gifte seg i [[Vassbotnen]] i Volda, var deltakarar. Barbro-gutane, Edvard og Ole, frykta mest han [[Lars Hjorthol]] frå Larsgarden i konkurransen. Han var jamaldringen til Edvard, dei var fødde i [[1883]]. Lars var stor og sterk og sprek som ein unghest, fortalde Edvard. Men sjølve løypa var så laus at den spreke Lars gjekk stadig over ende når han spente frå som hardast. "Dermed kunne vi to småkarane spurte forbi. Eg vart nummer ein og Ole nummer to," fortalde Edvard Drabløs.		I [[1902]] arrangerte Tandstad det første langrennet i bygda. Dette har Edvard Drabløs fortalt. Både Edvard og bror hans, [[Ole Drabløs]], som seinare gifte seg i [[Vassbotnen]] i Volda, var deltakarar. Barbro-gutane, Edvard og Ole, frykta mest han [[Lars Hjorthol]] frå Larsgarden i konkurransen. Han var jamaldringen til Edvard, dei var fødde i [[1883]]. Lars var stor og sterk og sprek som ein unghest, fortalde Edvard. Men sjølve løypa var så laus at den spreke Lars gjekk stadig over ende når han spente frå som hardast. "Dermed kunne vi to småkarane spurte forbi. Eg vart nummer ein og Ole nummer to," fortalde Edvard Drabløs.

Linje 29:		Linje 25:
	Carl Tandstad var raus av natur. Pengar var det lite av. Det var for å bøte på dette han måtte freiste lukka "over there". I åra 1903 - 1907 arbeidde han både i den vidgjetne [[Polson Camp]] på skogsarbeid, på reparasjonsverkstad for jarnbanevogner og han var med på gullgraving i [[Alaska]]. I [[Tacoma]] musiserte han i lag med den dyktige musikaren, professor [[Sperati]], og opplevde og lærte mykje.		Carl Tandstad var raus av natur. Pengar var det lite av. Det var for å bøte på dette han måtte freiste lukka "over there". I åra 1903 - 1907 arbeidde han både i den vidgjetne [[Polson Camp]] på skogsarbeid, på reparasjonsverkstad for jarnbanevogner og han var med på gullgraving i [[Alaska]]. I [[Tacoma]] musiserte han i lag med den dyktige musikaren, professor [[Sperati]], og opplevde og lærte mykje.

			== Velledalskvartetten ==
	~~'''~~Velledalskvartetten~~'''~~

	Permisjonstida var ute og han heldt fram som småskulelærar både i [[Dravlaus]] skulekrins og i [[Brøvoll]]-krinsen. [[Velledalskvartetten]] vart skipa i [[1909]]. To dugande felespelarar i Velledalen var med. [[Karl Nakkeberg]] spelte førstefele. Han var gardbrukar og skomakar framme på Nakkeberg-bruket og stort sett sjølvlærd. Lærar [[Johan Brunstad]], seinare med eit langt lærarliv		Permisjonstida var ute og han heldt fram som småskulelærar både i [[Dravlaus]] skulekrins og i [[Brøvoll]]-krinsen. [[Velledalskvartetten]] vart skipa i [[1909]]. To dugande felespelarar i Velledalen var med. [[Karl Nakkeberg]] spelte førstefele. Han var gardbrukar og skomakar framme på Nakkeberg-bruket og stort sett sjølvlærd. Lærar [[Johan Brunstad]], seinare med eit langt lærarliv
	i Dravlausskulen, spela andrefele. Begge to samla og notesette ei mengd folkemusikk. Carl Tandstad, meisteren på fele, spela fløyte i denne kvartetten. Det fjerde instrumentet i Velledalskvartetten var kontrabass, traktert av [[Johan Hjortdal]] frå Pe-Garden. Kvartetten spelte til underhaldning på festar både i Velledalen og i bygda elles. Karane fekk tak i notar, komposisjonar som Per Bolstad sende til Carl Tandstad. Så skreiv dei av stemmene. Det fanst ikkje kopimaskinar den gongen. Til ære for Carl Tandstad, komponerte Bolstad slåttar som til dømes "Aften på Tandstad," "Hilsen til Sykkylven" og "Ida reinlender." Per Bolstad var mange ein gong på vitjing hos Ida og Carl Tandstad.		i Dravlausskulen, spela andrefele. Begge to samla og notesette ei mengd folkemusikk. Carl Tandstad, meisteren på fele, spela fløyte i denne kvartetten. Det fjerde instrumentet i Velledalskvartetten var kontrabass, traktert av [[Johan Hjortdal]] frå Pe-Garden. Kvartetten spelte til underhaldning på festar både i Velledalen og i bygda elles. Karane fekk tak i notar, komposisjonar som Per Bolstad sende til Carl Tandstad. Så skreiv dei av stemmene. Det fanst ikkje kopimaskinar den gongen. Til ære for Carl Tandstad, komponerte Bolstad slåttar som til dømes "Aften på Tandstad," "Hilsen til Sykkylven" og "Ida reinlender." Per Bolstad var mange ein gong på vitjing hos Ida og Carl Tandstad.
Linje 39:		Linje 33:
	På ungdomshuset vart det i lang tid møte kvar 14. dag, i tillegg til festlege tilstellingar, Velledalskvartetten var i sving no og då, særleg når det var fest. Han spelte og andre stader i bygda når arrangørane bad ensemblet kome. Carl Tandstad var heile tida den naturlege leiaren og inspiratoren.		På ungdomshuset vart det i lang tid møte kvar 14. dag, i tillegg til festlege tilstellingar, Velledalskvartetten var i sving no og då, særleg når det var fest. Han spelte og andre stader i bygda når arrangørane bad ensemblet kome. Carl Tandstad var heile tida den naturlege leiaren og inspiratoren.

			== Skipa Lurlåt ==
	~~'''~~Skipa Lurlåt~~'''~~

	Ungdommane i Straumgjerde hadde også byggjeplanar. Eit ungdomshus måtte til. Amerikapengar var ei god hjelp attåt stor dugnadsinnsats. Fagfolk kosta sjølvsagt pengar. Huset stod klart for vigslefest i jula 1912. Ungdomslaget hadde gode krefter. 19-åringen [[Henrik Straumsheim]] dikta festsongen "[[Vårvon]]." Carl Tandstad laga tone til som han arrangerte for blandakoret i Straumgjerde. Den tida hadde han ein periode som lærar i Hundeidvik. For å kome seg på øving om kvelden, gjekk han til [[Tusvika]] og tok rutebåten inn til Straumgjerde, fortalde kaptein i fylkesbåtane, [[Peter Erstad]]. Carl Tandstad hadde samla eit lite orkester til denne kvelden. Johans-Elias, sonen til Carl, kunne hugse at desse karane var med. Leiar var sjølvsagt unikumet Carl Tandstad. Elles spelte Teie-Lars, Tormod-Ole, Johans-Elias og brørne Henrik og [[Ola Straumsheim]]. På same vis fekk Carl Tandstad i gang eit lite salongorkester, som spelte til underhaldning på ungdomshuset på Aure. Yngste son til Carl E. Tandstad, heitte [[Carl C. Tandstad]] og kom til verda i 1919. Carl d.y. døydde om hausten år 2000. Litt før han døydde fortalde han dette om faren:		Ungdommane i Straumgjerde hadde også byggjeplanar. Eit ungdomshus måtte til. Amerikapengar var ei god hjelp attåt stor dugnadsinnsats. Fagfolk kosta sjølvsagt pengar. Huset stod klart for vigslefest i jula 1912. Ungdomslaget hadde gode krefter. 19-åringen [[Henrik Straumsheim]] dikta festsongen "[[Vårvon]]." Carl Tandstad laga tone til som han arrangerte for blandakoret i Straumgjerde. Den tida hadde han ein periode som lærar i Hundeidvik. For å kome seg på øving om kvelden, gjekk han til [[Tusvika]] og tok rutebåten inn til Straumgjerde, fortalde kaptein i fylkesbåtane, [[Peter Erstad]]. Carl Tandstad hadde samla eit lite orkester til denne kvelden. Johans-Elias, sonen til Carl, kunne hugse at desse karane var med. Leiar var sjølvsagt unikumet Carl Tandstad. Elles spelte Teie-Lars, Tormod-Ole, Johans-Elias og brørne Henrik og [[Ola Straumsheim]]. På same vis fekk Carl Tandstad i gang eit lite salongorkester, som spelte til underhaldning på ungdomshuset på Aure. Yngste son til Carl E. Tandstad, heitte [[Carl C. Tandstad]] og kom til verda i 1919. Carl d.y. døydde om hausten år 2000. Litt før han døydde fortalde han dette om faren:

	”Far spelte ikkje slåttane slik som spelemennene brukte. Han la alltid vekt på alle detaljar og hadde ein mjukare dåm enn det som var vanleg. Derfor var det så fint å høyre på. Nokon god dansemusikar var han neppe. Då trongst det meir kraft og spenst! Far kunne også ei mengd lydarslåttar. Når han spelte, likte han å improvisere og komponere. Dette var noko av det mest spanande å høyre på, tykte eg. Då vi budde på [[Grebstad]] dei siste tiåra han levde, kom gjerne vener innom sundagskveldar for å høyre far spele fele. Eg minnest han stadig improviserte lydarslåttar. Det var som han aldri gjekk tom for idear. På kvistromet i Langlo-garden på Grebstad hadde han eit lite bord. Der flaut det støtt med notar. Han skreiv notar mest kvar ein dag, somme tider til langt på natt. Særskilt mykje vart det etter at han med Henrik Straumsheim, [[Lars Myhre]] og andre skipa [[Musikklaget Lurlåt]] i 1921. Henrik gav namn til laget. Det som gjorde meg mest forbina den gongen eg saumfor notesamlinga som låg lagra i eit kott i heimehuset på Tandstad, var alle dei tyske arrangementa for salongorkester. Eg forstod det slik at det var Tyskland far hadde mest kontakt med når det galt notar. Der låg også fleire tyske arrangement av [[Grieg]]s musikk. Alt hadde han truleg kjøpt gjennom musikkforlag i [[Oslo]]. Far hadde også skrive heim ein heil del av dei mest kjende wienervalsane notesette for salongorkester. Ofte var ei spesiell notesamling nytta når far og medspelarane underheldt. Notane var trykte i pent innbundne hefte, hugsar eg. Dette var såkalla kafémusikk Den mest viktige delen av notesamlinga var uerstatteleg, vil eg tru. Eg tenkjer på alle folketonane og slåttane han hadde skrive ned sidan unge år. Dessutan ein god del eigne komposisjonar. Det var tragisk at huset på Tandstad brann ned og heile samlinga strauk med i flammane.”		”Far spelte ikkje slåttane slik som spelemennene brukte. Han la alltid vekt på alle detaljar og hadde ein mjukare dåm enn det som var vanleg. Derfor var det så fint å høyre på. Nokon god dansemusikar var han neppe. Då trongst det meir kraft og spenst! Far kunne også ei mengd lydarslåttar. Når han spelte, likte han å improvisere og komponere. Dette var noko av det mest spanande å høyre på, tykte eg. Då vi budde på [[Grebstad]] dei siste tiåra han levde, kom gjerne vener innom sundagskveldar for å høyre far spele fele. Eg minnest han stadig improviserte lydarslåttar. Det var som han aldri gjekk tom for idear. På kvistromet i Langlo-garden på Grebstad hadde han eit lite bord. Der flaut det støtt med notar. Han skreiv notar mest kvar ein dag, somme tider til langt på natt. Særskilt mykje vart det etter at han med Henrik Straumsheim, [[Lars Myhre]] og andre skipa [[Musikklaget Lurlåt]] i 1921. Henrik gav namn til laget. Det som gjorde meg mest forbina den gongen eg saumfor notesamlinga som låg lagra i eit kott i heimehuset på Tandstad, var alle dei tyske arrangementa for salongorkester. Eg forstod det slik at det var Tyskland far hadde mest kontakt med når det galt notar. Der låg også fleire tyske arrangement av [[Grieg]]s musikk. Alt hadde han truleg kjøpt gjennom musikkforlag i [[Oslo]]. Far hadde også skrive heim ein heil del av dei mest kjende wienervalsane notesette for salongorkester. Ofte var ei spesiell notesamling nytta når far og medspelarane underheldt. Notane var trykte i pent innbundne hefte, hugsar eg. Dette var såkalla kafémusikk Den mest viktige delen av notesamlinga var uerstatteleg, vil eg tru. Eg tenkjer på alle folketonane og slåttane han hadde skrive ned sidan unge år. Dessutan ein god del eigne komposisjonar. Det var tragisk at huset på Tandstad brann ned og heile samlinga strauk med i flammane.”

			== Det naturlege midtpunktet ==
	~~'''~~Det naturlege midtpunktet~~'''~~

	I 1920-åra og framover mot [[1938]] var Carl Tandstad lærar i [[Aurdal]] krins, i skulehuset på Eimsreiten. Sundagar og ved andre høve hadde han fast plass på orgelkrakken i kyrkja. På kveldstid utførte han mykje arbeid med Musikklaget Lurlåt, ikkje minst på grunn av all noteskrivinga. Korpset opparbeidde etter kvart ein sikker posisjon i Sykkylven og vidare utover. Men interessa for korsong var alltid levande og blandakoret i Straumgjerde, [[Sykkylven Blandakor]] og [[Sykkylven Mannskor]], fekk del i Tandstads faglege dugleik. Han leia ensemble både i Straumgjerde og på Aure. Under høgtider, på festar og andre arrangement, var Tandstad ei drivkraft. I ny og ne heldt han festtalar. Han underheldt med historier og forteljingar. Tandstad var og ein god imitator når høvet baud seg. Han var ein eminent underhaldar.		I 1920-åra og framover mot [[1938]] var Carl Tandstad lærar i [[Aurdal]] krins, i skulehuset på Eimsreiten. Sundagar og ved andre høve hadde han fast plass på orgelkrakken i kyrkja. På kveldstid utførte han mykje arbeid med Musikklaget Lurlåt, ikkje minst på grunn av all noteskrivinga. Korpset opparbeidde etter kvart ein sikker posisjon i Sykkylven og vidare utover. Men interessa for korsong var alltid levande og blandakoret i Straumgjerde, [[Sykkylven Blandakor]] og [[Sykkylven Mannskor]], fekk del i Tandstads faglege dugleik. Han leia ensemble både i Straumgjerde og på Aure. Under høgtider, på festar og andre arrangement, var Tandstad ei drivkraft. I ny og ne heldt han festtalar. Han underheldt med historier og forteljingar. Tandstad var og ein god imitator når høvet baud seg. Han var ein eminent underhaldar.

Linje 55:		Linje 45:
	Då 1938 nærma seg, fekk Carl E. Tandstad alvorleg helsesvikt. Astmaen var plagsam og hjartet svikta. Han sa opp lærarjobben. Kreftene minka heller snøgt. I 1938 var det slutt. Han hadde lagt ned både peikestokk og dirigentpinne. Ei drivkraft og ein kulturberar utanom det vanlege etterlet seg eit solid livsverk, jamvel om han berre vart 63 år gammal.		Då 1938 nærma seg, fekk Carl E. Tandstad alvorleg helsesvikt. Astmaen var plagsam og hjartet svikta. Han sa opp lærarjobben. Kreftene minka heller snøgt. I 1938 var det slutt. Han hadde lagt ned både peikestokk og dirigentpinne. Ei drivkraft og ein kulturberar utanom det vanlege etterlet seg eit solid livsverk, jamvel om han berre vart 63 år gammal.

			==Kjelde:==
	===Kjelde:===
	* Jostein Drabløs: Artikkel i Årbok for Sykkylven 2002.		* Jostein Drabløs: Artikkel i Årbok for Sykkylven 2002.

Eldar Høidal på 7. apr. 2012 kl. 20:01

2012-04-07T20:01:43Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 7. apr. 2012 kl. 20:01
Linje 59:		Linje 59:
	* Jostein Drabløs: Artikkel i Årbok for Sykkylven 2002.		* Jostein Drabløs: Artikkel i Årbok for Sykkylven 2002.

			{{DEFAULTSORT:Tandstad, Carl}}
	[[Kategori:Sykkylven leksikon]]		[[Kategori:Sykkylven leksikon]]
	[[Kategori:Personer fra Sykkylven kommune]]		[[Kategori:Personer fra Sykkylven kommune]]