Hanna Resvoll-Holmsen - Sideversjonshistorikk

Hans P. Hosar på 12. feb. 2022 kl. 06:39

2022-02-12T06:39:48Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 12. feb. 2022 kl. 06:39
Linje 17:		Linje 17:
	Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlet seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalbards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>		Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlet seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalbards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>

	I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I likskap med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå. I 1930-åra skreiv ho artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som sette fokus på kor viktig det biologiske mangfaldet er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og hamna difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.		I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I likskap med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå.

	Ho vart dosent i plantegeografi ved Universitetet i Kristiania i 1921, og hadde den stillinga til ho gjekk av for aldersgrensa i 1938.		Ho vart dosent i plantegeografi ved Universitetet i Kristiania i 1921, og hadde den stillinga til ho gjekk av for aldersgrensa i 1938.

			I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.

			== Naturvernar ==
			I 1930-åra skreiv Resvoll-Holmsen artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som sette fokus på kor viktig det biologiske mangfaldet er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og hamna difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.

	Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho sat i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I naturvernkretsar er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».		Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho sat i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I naturvernkretsar er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».

	~~I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.~~

	==Kilder==		==Kilder==

Hans P. Hosar: Litt redigering

2022-02-12T06:35:12Z

Litt redigering

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 12. feb. 2022 kl. 06:35
Linje 11:		Linje 11:
	Ho gifta seg for andre gongen i 1909 med statsgeolog [[Gunnar Holmsen (1880–1976)\|Gunnar Holmsen]], som var son av hyttemester [[Hans Elias Peter Andreas Holmsen (1829–1915)\|Hans Elias Peter Andreas Holmsen]] og [[Hilda Stengel (1845–1937)\|Hilda Stengel]]. Ho møtte vel han gjennom søstera, for Thekla Resvoll vart i 1895 gift med Gunnar sin bror, bergmester [[Andreas Holmsen (1869–1955)\|Andreas Holmsen]].		Ho gifta seg for andre gongen i 1909 med statsgeolog [[Gunnar Holmsen (1880–1976)\|Gunnar Holmsen]], som var son av hyttemester [[Hans Elias Peter Andreas Holmsen (1829–1915)\|Hans Elias Peter Andreas Holmsen]] og [[Hilda Stengel (1845–1937)\|Hilda Stengel]]. Ho møtte vel han gjennom søstera, for Thekla Resvoll vart i 1895 gift med Gunnar sin bror, bergmester [[Andreas Holmsen (1869–1955)\|Andreas Holmsen]].

	==~~Liv~~ og ~~virke~~==		==Utdanning og fagleg karriere==

	<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som barn var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk~~. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst~~. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.		<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som barn var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.

	Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlet seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalbards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>		Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlet seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalbards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>

Hans P. Hosar: språk

2022-02-12T06:31:01Z

språk

Kallrustad: Oppgraderer til F2

2021-06-01T06:30:51Z

Oppgraderer til F2

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. jun. 2021 kl. 06:30
Linje 47:		Linje 47:
	[[Kategori:Dødsfall i 1943]]		[[Kategori:Dødsfall i 1943]]
	{{kvinner i lokalhistoria}}		{{kvinner i lokalhistoria}}
	{{F1}}{{bm}}		{{F2}}{{bm}}

Kallrustad: kategorien Miljøvernere, Norges første "grønnstrømpe"

2021-06-01T06:29:42Z

kategorien Miljøvernere, Norges første "grønnstrømpe"

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. jun. 2021 kl. 06:29
Linje 41:		Linje 41:
	[[Kategori:Fotografer]]		[[Kategori:Fotografer]]
	[[Kategori:Botanikere]]		[[Kategori:Botanikere]]
	[[Kategori:~~Miljøvern~~]]		[[Kategori:Miljøvernere]]
	[[Kategori:Vågå kommune]]		[[Kategori:Vågå kommune]]
	[[Kategori:Oslo kommune]]		[[Kategori:Oslo kommune]]

PaulVIF: /* Kilder */

2021-02-01T11:14:17Z

Kilder

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. feb. 2021 kl. 11:14
Linje 29:		Linje 29:
	* Nordal, Inger og Bredo Berntsen: [https://nbl.snl.no/Hanna_Resvoll-Holmsen Hanna Resvoll-Holmsen] i ''Norsk biografisk leksikon''.		* Nordal, Inger og Bredo Berntsen: [https://nbl.snl.no/Hanna_Resvoll-Holmsen Hanna Resvoll-Holmsen] i ''Norsk biografisk leksikon''.
	* {{Norske fotosamlinger}}		* {{Norske fotosamlinger}}
	* Meyer, Robert: ''Den glemte tradisjonen.'' Utstillingskatalog, Oslo Kunstforening, 1989		* Meyer, Robert: ''Den glemte tradisjonen.'' Utstillingskatalog, [[Oslo Kunstforening]], 1989

	==Eksterne lenker==		==Eksterne lenker==

PaulVIF: /* Liv og verke */

2018-08-08T15:37:49Z

Liv og verke

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 8. aug. 2018 kl. 15:37
Linje 14:		Linje 14:
	<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som born var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.		<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som born var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.

	Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[~~Svalvard~~]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlot seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalvards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>		Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlot seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalvards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>

	I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I likhet med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå. I 1930-åra skreiv ho artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som satte fokus på kor viktig det biologiske mangfeldet er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og havna difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.		I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I likhet med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå. I 1930-åra skreiv ho artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som satte fokus på kor viktig det biologiske mangfeldet er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og havna difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.
Linje 22:		Linje 22:
	Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho satt i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I naturvernkretser er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».		Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho satt i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I naturvernkretser er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».

	I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.		I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.

	==Kilder==		==Kilder==

Gudmund Harildstad på 12. mar. 2018 kl. 11:17

2018-03-12T11:17:14Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 12. mar. 2018 kl. 11:17
Linje 12:		Linje 12:
	==Liv og verke==		==Liv og verke==

	<onlyinclude>Ho ~~vaks~~ opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som born var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.		<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som born var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.

	Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalvard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlot seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalvards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>		Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalvard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlot seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalvards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>

Cnyborg: Cnyborg flyttet siden Hanna Marie Resvoll-Holmsen til Hanna Resvoll-Holmsen over en omdirigering

2017-03-20T12:17:43Z

Cnyborg flyttet siden Hanna Marie Resvoll-Holmsen til Hanna Resvoll-Holmsen over en omdirigering

← Eldre sideversjon	Sideversjonen fra 20. mar. 2017 kl. 12:17
(Ingen forskjell)

Cnyborg på 20. mar. 2017 kl. 12:17

2017-03-20T12:17:00Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. mar. 2017 kl. 12:17
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Hanna Resvoll Holmsen ved sit telt i Adamsfjord - no-nb digifoto 20160317 00384 bldsa NGU0295.jpg\| Hanna Marie Resvoll-Holmsen ved teltet sitt i Adamsfjord, Lebesby kommune. Adamsfjordfossen til venstre.\|Gunnar Holmsen/NB}}		<onlyinclude>{{thumb\|Hanna Resvoll Holmsen ved sit telt i Adamsfjord - no-nb digifoto 20160317 00384 bldsa NGU0295.jpg\| Hanna Marie Resvoll-Holmsen ved teltet sitt i Adamsfjord, Lebesby kommune. Adamsfjordfossen til venstre.\|Gunnar Holmsen/NB}}
	'''Hanna ~~Marie~~ Resvoll-Holmsen''' (~~født~~ [[11. september]] [[1873]] i [[Vågå kommune\|Vågå]], død [[13. mars]] [[1943]] i [[Oslo]]) var ~~botaniker~~.		'''[[Hanna Resvoll-Holmsen]]''' f. Resvoll (fødd [[11. september]] [[1873]] i [[Vågå kommune\|Vågå]], død [[13. mars]] [[1943]] i [[Oslo]]) var botanikar, og saman med søstera [[Thekla Resvoll]] ein av dei kvinnelege pionerane i dette faget.
			</onlyinclude>
			==Slekt og familie==

	~~Hun~~ var ~~datter~~ av ~~Hans Resvoll~~ og ~~Julie Marie Deichman. Hun ble først gift med en Dieset. Hun ble så gift for andre gang~~ i [[~~Tromsø~~]] ~~den 13.7.1909 med statsgeolog~~ [[~~Gunnar Holmsen~~ (~~1880–1976~~)\|~~Gunnar Holmsen~~]] (~~1880–1976~~).		Ho var dotter av bankkasserar og seinare kopist i Justisdepartementet [[Hans Resvoll (1823–1902)\|Hans Resvoll]] (1823–1908) og [[Julie Martine Deichman (1831–1902)\|Julie Martine Deichman]] (1831–1902). Mora var av slekta [[Deichman]], og var etterkomar av biskop [[Bartholomæus Deichman]].

	Resvoll-Holmsen var ~~dosent i plantegeografi 1921-38~~. ~~Hun~~ var ~~en dyktig amatørfotograf~~, ~~en av de første naturforskere~~ som ~~tok~~ i ~~bruk farvefotografering~~ i ~~Norge~~. I [[~~Øst-Finnmark~~]] ~~fotograferte hun~~ så ~~tidlig som 1909~~. ~~Farvefotografier fra før~~ 1910, bl.a. ~~fra~~ [[~~Svalbard~~]] ~~er tatt vare~~ på ~~av hennes mann~~ og etter ~~hans død~~ av en av ~~sønnene~~. ~~Endel av fotografiene fra Øst-Finnmark 1909 er~~ i NF. </onlyinclude>		I 1894 vart ho gift med skogeigar [[Hans Dieset (f. 1875)\|Hans Dieset]] (f. 1875). Dette ekteskapet var oppløyst i 1901.

			Ho gifta seg for andre gongen i 1909 med statsgeolog [[Gunnar Holmsen (1880–1976)\|Gunnar Holmsen]], som var son av hyttemester [[Hans Elias Peter Andreas Holmsen (1829–1915)\|Hans Elias Peter Andreas Holmsen]] og [[Hilda Stengel (1845–1937)\|Hilda Stengel]]. Ho møtte vel han gjennom søstera, for Thekla Resvoll vart i 1895 gift med Gunnar sin bror, bergmester [[Andreas Holmsen (1869–1955)\|Andreas Holmsen]].

			==Liv og verke==

			<onlyinclude>Ho vaks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som born var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.

			Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalvard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlot seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalvards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>

			I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I likhet med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå. I 1930-åra skreiv ho artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som satte fokus på kor viktig det biologiske mangfeldet er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og havna difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.

			Ho vart dosent i plantegeografi ved Universitetet i Kristiania i 1921, og hadde den stillinga til ho gjekk av for aldersgrensa i 1938.

			Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho satt i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I naturvernkretser er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».

			I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.

	==Kilder==		==Kilder==
	*{{Preusfotograf\|2353\|Hanna Marie Resvoll-Holmsen}}		*{{Preusfotograf\|2353\|Hanna Marie Resvoll-Holmsen}}
	*{{Bonge 1980}}.		*{{Bonge 1980}}.
			* Nordal, Inger og Bredo Berntsen: [https://nbl.snl.no/Hanna_Resvoll-Holmsen Hanna Resvoll-Holmsen] i ''Norsk biografisk leksikon''.
	* {{Norske fotosamlinger}}		* {{Norske fotosamlinger}}
	* Meyer, Robert: ''Den glemte tradisjonen.'' Utstillingskatalog, Oslo Kunstforening, 1989		* Meyer, Robert: ''Den glemte tradisjonen.'' Utstillingskatalog, Oslo Kunstforening, 1989
Linje 17:		Linje 36:

	{{Preus fotoregister}}		{{Preus fotoregister}}
	~~{{spire1}}~~

	{{DEFAULTSORT:Resvoll-Holmsen, Hanna Marie}}		{{DEFAULTSORT:Resvoll-Holmsen, Hanna Marie}}
Linje 23:		Linje 41:
	[[Kategori:Fotografer]]		[[Kategori:Fotografer]]
	[[Kategori:Botanikere]]		[[Kategori:Botanikere]]
			[[Kategori:Miljøvern]]
	[[Kategori:Vågå kommune]]		[[Kategori:Vågå kommune]]
	[[Kategori:Oslo kommune]]		[[Kategori:Oslo kommune]]

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 12. feb. 2022 kl. 06:31
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Hanna Resvoll-Holmsen]]''' f. Resvoll (fødd [[11. september]] [[1873]] i [[Vågå kommune\|Vågå]], død [[13. mars]] [[1943]] i [[Oslo]]) var botanikar, og saman med søstera [[Thekla Resvoll]] ein av dei kvinnelege pionerane i dette faget.		'''[[Hanna Resvoll-Holmsen]]''' f. Resvoll (fødd [[11. september]] [[1873]] i [[Vågå kommune\|Vågå]], død [[13. mars]] [[1943]] i [[Oslo]]) var botanikar, og saman med søstera [[Thekla Resvoll]] ein av dei kvinnelege pionerane i dette faget.
	</onlyinclude>		</onlyinclude>

	==Slekt og familie==		==Slekt og familie==

	Ho var dotter av bankkasserar og seinare kopist i Justisdepartementet [[Hans Resvoll (1823–1902)\|Hans Resvoll]] (1823–1908) og [[Julie Martine Deichman (1831–1902)\|Julie Martine Deichman]] (1831–1902). Mora var av slekta [[Deichman]], og var etterkomar av biskop [[Bartholomæus Deichman]].		Ho var dotter av bankkasserar og seinare [[kopist]] i Justisdepartementet [[Hans Resvoll (1823–1902)\|Hans Resvoll]] (1823–1908) og [[Julie Martine Deichman (1831–1902)\|Julie Martine Deichman]] (1831–1902). Mora var av slekta [[Deichman]], og var etterkomar av biskop [[Bartholomæus Deichman]].

	I 1894 vart ho gift med skogeigar [[Hans Dieset (f. 1875)\|Hans Dieset]] (f. 1875). Dette ekteskapet var oppløyst i 1901.		I 1894 vart ho gift med skogeigar [[Hans Dieset (f. 1875)\|Hans Dieset]] (f. 1875). Dette ekteskapet var oppløyst i 1901.
Linje 10:		Linje 11:
	Ho gifta seg for andre gongen i 1909 med statsgeolog [[Gunnar Holmsen (1880–1976)\|Gunnar Holmsen]], som var son av hyttemester [[Hans Elias Peter Andreas Holmsen (1829–1915)\|Hans Elias Peter Andreas Holmsen]] og [[Hilda Stengel (1845–1937)\|Hilda Stengel]]. Ho møtte vel han gjennom søstera, for Thekla Resvoll vart i 1895 gift med Gunnar sin bror, bergmester [[Andreas Holmsen (1869–1955)\|Andreas Holmsen]].		Ho gifta seg for andre gongen i 1909 med statsgeolog [[Gunnar Holmsen (1880–1976)\|Gunnar Holmsen]], som var son av hyttemester [[Hans Elias Peter Andreas Holmsen (1829–1915)\|Hans Elias Peter Andreas Holmsen]] og [[Hilda Stengel (1845–1937)\|Hilda Stengel]]. Ho møtte vel han gjennom søstera, for Thekla Resvoll vart i 1895 gift med Gunnar sin bror, bergmester [[Andreas Holmsen (1869–1955)\|Andreas Holmsen]].

	==Liv og ~~verke~~==		==Liv og virke==

	<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som ~~born~~ var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.		<onlyinclude>Ho voks opp i Vågå, med ei mor som hadde ein flott blomsterhage og som gav interessa for planter vidare til døtrene. Do ho var fem flytta familien til Kristiania. Som barn var ho alvorleg sjuk, og etter at ho fylte tolv var ho lite på skulen. Jamvel fekk ho som nittenåring teke middelskuleeksamen, og i nokre år var ho lærar i botanikk. Ho vart gift i 1894. Det første ekteskapet var ikkje godt, og i 1902 vart det oppløyst. Først i 1902 fekk ho tatt [[examen artium]] på latinlinja. Ho byrja så å studere realfag, og hadde nokre gode år på [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i Kristiania. I 1910 tok ho hovudfag i botanikk, slik søstera hadde gjort i 1899.

	Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho ~~etterlot~~ seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''~~Svalvards~~ flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>		Det første feltarbeidet ho gjorde var noko tidlegare, i 1907. Då var ho med på ekspedisjonen til oseanografen Albert I av Monaco til [[Svalbard]]. Ho var den einaste kvinnelege deltakaren, men ser ut til å vorte teken på alvor, for ho vart rodd i land med telt, privant og botanisérkasse – og eit gevær om det skulle kome isbjørn. Året etter drog ho åleine til Svalbard for å fotografere for bokverket om ekspedisjonen. Ho etterlet seg ein stor plantesamling frå somrane på Svalvard, og tok nokre av de første fargebileta av arktisk flora. Boka ''Observations botaniques'' kom i populærutgåva ''Svalbards flora'' i 1927, og var den første floraen for øygruppa.</onlyinclude>

	I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I ~~likhet~~ med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå. I 1930-åra skreiv ho artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som ~~satte~~ fokus på kor viktig det biologiske ~~mangfeldet~~ er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og ~~havna~~ difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.		I 1915 vart ho universitetstipendiat i botanikk. Ho nytta tidleg kvantitative metodar i studiane, etter inspirasjon frå den danske botanikaren C.C. Raunkiær. I 1920 gav ho ut ''Om Fjeldvegetationen i det Østenfjeldske Norge'', ei oppsummering på 260 sider av åtte års feltarbeid. I likskap med søstera Thekla Resvoll hadde ho med seg kjærleiken til fjellheimen frå dei første åra i Vågå. I 1930-åra skreiv ho artikkelen ''Om betydningen av det uensartede i våre skoger'', og med det vart ho ein av dei første som sette fokus på kor viktig det biologiske mangfaldet er. Ho kjempa for at ikkje den naturlege [[bjørke]]skogen skulle erstattast av [[gran]], og hamna difor i ein langvarig krig med skogbrukarane.

	Ho vart dosent i plantegeografi ved Universitetet i Kristiania i 1921, og hadde den stillinga til ho gjekk av for aldersgrensa i 1938.		Ho vart dosent i plantegeografi ved Universitetet i Kristiania i 1921, og hadde den stillinga til ho gjekk av for aldersgrensa i 1938.

	Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho ~~satt~~ i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I ~~naturvernkretser~~ er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».		Frå 1928 til 1931 var ho redaksjonssekretær, og i praksis redaktør, for tidsskriftet ''[[Norge (tidsskrift)\|Norge]]''. Ho sat i styret for [[Østlandske kretsforening for Naturfredning i Norge]] frå 1924 til 1940. Dette var ein av våre første miljøorganisasjonar. Saman med geologen [[Adolf Hoel]] fekk ho på plass den første naturfredinga på Svalbard. Ho engasjerte seg òg sterkt i kampen for å berge [[Sjoavassdraget]] og [[Gjende]]. I naturvernkretsar er ho kjend som Noreg sin første «grønnstrømpe».

	I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.		I 1938 vart ho medlem av [[Det Norske Videnskaps-Akademi]], der søstera Thekla i 1923 hadde vorte det tredje kvinnelege medlemmet.