Hebraisk - Sideversjonshistorikk

Marianne Wiig: kat

2023-05-12T12:22:18Z

kat

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 12. mai 2023 kl. 12:22
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}		<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}
	'''[[Hebraisk]]''' ([[nynorsk]]/[[bokmål]]/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. ~~Sptåket~~, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>		'''[[Hebraisk]]''' ([[nynorsk]]/[[bokmål]]/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Språket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]].

	[[~~kategori~~:~~jødisk religion~~]]		Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid.

			Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

			[[Kategori:Enkeltspråk]]
	[[kategori:jødisk historie og kultur]]		[[kategori:jødisk historie og kultur]]
	~~[[kategori:kristendom]]~~
	~~[[kategori:språk]]~~
	~~[[kategori:Israel]]~~
	{{nn}}		{{nn}}

Olve Utne: Teksterstatting – «{{nyn.}}» til «nynorsk»

2022-12-01T16:41:31Z

Teksterstatting – «{{nyn.}}» til «nynorsk»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. des. 2022 kl. 16:41
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}		<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}
	'''[[Hebraisk]]''' (~~{{nyn.}}~~/[[bokmål]]/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>		'''[[Hebraisk]]''' ([[nynorsk]]/[[bokmål]]/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

	[[kategori:jødisk religion]]		[[kategori:jødisk religion]]

Olve Utne: Teksterstatting – «{{bokm.}}» til «bokmål»

2022-12-01T12:06:46Z

Teksterstatting – «{{bokm.}}» til «bokmål»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. des. 2022 kl. 12:06
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}		<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}
	'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/~~{{bokm.}}~~/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>		'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/[[bokmål]]/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

	[[kategori:jødisk religion]]		[[kategori:jødisk religion]]

Olve Utne: Teksterstatting – «{{sv.}}» til «svensk»

2022-12-01T11:45:40Z

Teksterstatting – «{{sv.}}» til «svensk»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. des. 2022 kl. 11:45
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}		<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}
	'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; ~~{{sv.}}~~ ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>		'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; [[svensk]] ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

	[[kategori:jødisk religion]]		[[kategori:jødisk religion]]

Cnyborg: Teksterstatting – «{{da.}}» til «dansk»

2022-12-01T10:08:53Z

Teksterstatting – «{{da.}}» til «dansk»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 1. des. 2022 kl. 10:08
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}		<onlyinclude>{{thumb\|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg\|Bøn for [[inkvisisjonen\|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar\|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}
	'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/~~{{da.}}~~) eller ''hebræisk'' (~~{{da.}}~~; {{sv.}} ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>		'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/[[dansk]]) eller ''hebræisk'' ([[dansk]]; {{sv.}} ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

	[[kategori:jødisk religion]]		[[kategori:jødisk religion]]

Olve Utne: kategori:jødisk religion

2017-10-20T09:01:29Z

kategori:jødisk religion

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. okt. 2017 kl. 09:01
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/{{da.}}) eller ''hebræisk'' ({{da.}}; {{sv.}} ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>		'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/{{da.}}) eller ''hebræisk'' ({{da.}}; {{sv.}} ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom\|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom\|kristne]] [[Det gamle testamentet\|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar\|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

	[[kategori:~~jødedom~~]]		[[kategori:jødisk religion]]
	[[kategori:jødisk historie og kultur]]		[[kategori:jødisk historie og kultur]]
	[[kategori:kristendom]]		[[kategori:kristendom]]

Olve Utne på 13. mar. 2017 kl. 14:06

2017-03-13T14:06:18Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 13. mar. 2017 kl. 14:06
Linje 3:		Linje 3:

	[[kategori:jødedom]]		[[kategori:jødedom]]
	[[kategori:~~jøder~~]]		[[kategori:jødisk historie og kultur]]
	[[kategori:kristendom]]		[[kategori:kristendom]]
	[[kategori:språk]]		[[kategori:språk]]
	[[kategori:Israel]]		[[kategori:Israel]]
	{{nn}}		{{nn}}

Olve Utne: {{nn}}

2016-01-28T20:50:43Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 28. jan. 2016 kl. 20:50
Linje 7:		Linje 7:
	[[kategori:språk]]		[[kategori:språk]]
	[[kategori:Israel]]		[[kategori:Israel]]
			{{nn}}

Olve Utne: Ny side: {{thumb|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg|Bøn for inkvisisjonsoffera på hebraisk og portugisisk frå ei [[portugisarjødar|portugi...

2014-09-19T13:35:38Z

Ny side: <onlyinclude>{{thumb|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg|Bøn for inkvisisjonsoffera på hebraisk og portugisisk frå ei [[portugisarjødar|portugi...

Ny side

<onlyinclude>{{thumb|Levi - Form of Prayers III (5570) p. 14 (crop 2).jpg|Bøn for [[inkvisisjonen|inkvisisjonsoffera]] på hebraisk og [[portugisisk]] frå ei [[portugisarjødar|portugisarjødisk]] bønebok frå [[1810]].}}
'''[[Hebraisk]]''' ({{nyn.}}/{{bokm.}}/{{da.}}) eller ''hebræisk'' ({{da.}}; {{sv.}} ''hebreiska'') er eit språk som hører til den vestsemittiske greina av [[afroasiatiske språk]]. Sptåket, som er nærmast i slekt med akkadisk og [[arameisk]], var språket til hebrearane og er i si eldste litterære form (''bibleks hebraisk'') hovudspråket i den [[jødedom|jødiske]] ''Tenákh'' eller ''[[Den hebraiske bibelen]]'', som i lett omarbeidd form svarar til det [[kristendom|kristne]] [[Det gamle testamentet|Gamle testamentet]]. Rabbinsk hebraisk er hovudspråket i ''[[Misjná]]'', som utgjer grunnstammen i ''[[Talmúd]]'', og har elles vore mykje i bruk som liturgisk, akademisk og litterært språk blant både [[portugisarjødar]] og [[asjkenazím]] framover mot nyare tid. Moderne [[israel]]sk hebraisk har utgangspunkt i rabbinsk hebraisk med ein god del påverknad frå blant anna [[jiddisch]]. I Noreg er hebraisk først og fremst bruka som liturgisk språk i [[jødedommen]] og i varierande grad som dagligspråk blant [[nasjonale minoritetar|den nasjonale minoriteten]] [[jødar]]; og i tillegg spelar språket ei viss rolle innanfor [[kristendommen]] — dels som grunnspråk for Det gamle testamentet, og dels som akademisk disiplin — det siste kanskje særlig i [[evangelisk-luthersk kristendom]]. </onlyinclude>

[[kategori:jødedom]]
[[kategori:jøder]]
[[kategori:kristendom]]
[[kategori:språk]]
[[kategori:Israel]]