Kensingtonsteinen - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: /* Eksterne lenkjer */ korr

2020-08-31T08:03:32Z

Eksterne lenkjer: korr

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 31. aug. 2020 kl. 08:03
Linje 37:		Linje 37:
	*[https://www.runestonemuseum.org/ Runestone Museum, Alexandria, Minnesota]		*[https://www.runestonemuseum.org/ Runestone Museum, Alexandria, Minnesota]
	*[https://www.facebook.com/groups/287262734058/ The Kensington Rune Stone International Supporters Club (Facebook).]		*[https://www.facebook.com/groups/287262734058/ The Kensington Rune Stone International Supporters Club (Facebook).]
	* Tunstad, Erik: [https://forskning.no/meninger/kommentar/2008/02/falsk-fortid «Falsk fortid?» på Forskning.no. Publ. 2005-04-30, lest 2018-01-25.		* Tunstad, Erik: [https://forskning.no/meninger/kommentar/2008/02/falsk-fortid «Falsk fortid?»] på Forskning.no. Publ. 2005-04-30, lest 2018-01-25.

	[[Kategori:1300-tallet]]		[[Kategori:1300-tallet]]

Cnyborg på 25. jan. 2018 kl. 13:49

2018-01-25T13:49:05Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. jan. 2018 kl. 13:49
Linje 41:		Linje 41:
	[[Kategori:1300-tallet]]		[[Kategori:1300-tallet]]
	[[Kategori:Kulturminner fra middelalderen]]		[[Kategori:Kulturminner fra middelalderen]]
	[[Kategori: ~~Runer~~]]		[[Kategori: Runesteiner]] <!-- Hører hjemme her uansett om den er ekte eller ikke -->
	[[Kategori: USA]]		[[Kategori: USA]]
	[[Kategori: Minnesota]]		[[Kategori: Minnesota]]
	{{F2}}		{{F2}}

Cnyborg på 25. jan. 2018 kl. 13:38

2018-01-25T13:38:19Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. jan. 2018 kl. 13:38
Linje 20:		Linje 20:
	==Status pr. i dag==		==Status pr. i dag==

	Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]], som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016). Også den dansk-norske arkeologen [[Lotte Hedeager]] ved Universitetet i Oslo mener at den er ekte.		Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]], som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016). Også den dansk-norske arkeologen [[Lotte Hedeager]] ved Universitetet i Oslo har skrevet at hun mener at den er ekte.

	Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.		Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.
Linje 37:		Linje 37:
	*[https://www.runestonemuseum.org/ Runestone Museum, Alexandria, Minnesota]		*[https://www.runestonemuseum.org/ Runestone Museum, Alexandria, Minnesota]
	*[https://www.facebook.com/groups/287262734058/ The Kensington Rune Stone International Supporters Club (Facebook).]		*[https://www.facebook.com/groups/287262734058/ The Kensington Rune Stone International Supporters Club (Facebook).]
			* Tunstad, Erik: [https://forskning.no/meninger/kommentar/2008/02/falsk-fortid «Falsk fortid?» på Forskning.no. Publ. 2005-04-30, lest 2018-01-25.

	[[Kategori:1300-tallet]]		[[Kategori:1300-tallet]]

Cnyborg: /* Status pr. i dag */

2018-01-25T13:37:11Z

Status pr. i dag

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. jan. 2018 kl. 13:37
Linje 20:		Linje 20:
	==Status pr. i dag==		==Status pr. i dag==

	Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]], som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016).		Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]], som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016). Også den dansk-norske arkeologen [[Lotte Hedeager]] ved Universitetet i Oslo mener at den er ekte.

	Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.		Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.

PaulVIF: /* Status pr. i dag */

2018-01-22T13:50:43Z

Status pr. i dag

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. jan. 2018 kl. 13:50
Linje 20:		Linje 20:
	==Status pr. i dag==		==Status pr. i dag==

	Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]]), som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016).		Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]], som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016).

	Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.		Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.

PaulVIF: /* Status pr. i dag */

2018-01-22T13:49:49Z

Status pr. i dag

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. jan. 2018 kl. 13:49
Linje 20:		Linje 20:
	==Status pr. i dag==		==Status pr. i dag==

	Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige]]), som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016).		Sjølv om majoriteten av både språkfolk og andre ekspertar framleis hevdar at Kensingtonsteinen er eit falskneri, er siste ord enno ikkje sagt. Det er først og fremst språket som er nytta som har vore mest omdebattert. I oktober 2003 vart steinen undersøkt i [[Sverige]] av professor i nordisk språk, [[Tryggve Sköld]], som samanheldt inskripsjonen med runeteikn frå [[Dalane (Sverige)]]), som samsvarar med runene funne på Kensingtonsteinen. [[James Knirk]], professor i runologi ved [[Universitetet i Oslo]], slo i 2004 fast at runene må ha vore rissa av ein svensk-norsk busetnad i Minnesota på slutten av 1800-talet. Samstundes er det også ei rekkje ressurspersonar som går gode for at steinen er ekte, mellom dem den dansk-amerikanske matematikaren dr. [[Richard Nielsen]] (død 2016).

	Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.		Kensingtonsteinen inngår i ei lang rekkje av liknande påståtte funn i [[Canada]] og [[USA]], både av runesteinar og gjenstandar frå norrøn tid, og også reelle kart og dokument, og sagalitteratur, som av mange vert halde fram som bevis for norrøn busetnad i dagens [[Nord-Amerika]]. Dette er teoriar som ikkje har vunne tilslutning av faghistorikarar eller fagarkeologar, sjølv om ein heller ikkje ser heilt vekk frå ein slik tankegang. Kensingtonsteinen er stilt ut permanent i [[The Runestone Museum]] i byen Alexandria, Minnesota, i nærleiken av staden der steinen vart funne.

Kallrustad på 17. jan. 2018 kl. 09:49

2018-01-17T09:49:16Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2018 kl. 09:49
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Kensingtonsteinen.jpg\|Kensingtonsteinen som vart hevda funne i jorda i Kensington, Minnesota 1898. Biletet viser dei to flatene med runeteikn på steinen. Runesteinen er av mellom anna av historikaren Hjalmar Rued Holand sett i samband med Pål Knutsson frå [[Onarheim]], [[Tysnes kommune\|Tysnes]] i [[Sunnhordland]], som ifølge Holand sin teori leia eit større følgje inn i det noverande Minnesota 1362.\|Flom: ''The Kensington Rune-Stone: an address'' (1910)}}		<onlyinclude>{{thumb\|Kensingtonsteinen.jpg\|Kensingtonsteinen som vart hevda funne i jorda i Kensington, Minnesota 1898. Biletet viser dei to flatene med runeteikn på steinen. Runesteinen er av mellom anna av historikaren Hjalmar Rued Holand sett i samband med Pål Knutsson frå [[Onarheim]], [[Tysnes kommune\|Tysnes]] i [[Sunnhordland]], som ifølge Holand sin teori leia eit større følgje inn i det noverande Minnesota 1362.\|Flom: ''The Kensington Rune-Stone: an address'' (1910)}}
	'''[[Kensingtonsteinen]]''' er ein stein med runeteikn som vart hevda ~~funne~~ i jorda like utanfor småbyen Kensington, [[Minnesota]] i 1898 av den svenske farmaren [[Olof Ohman]]. Fleire naboar stadfesta funnet, men etter ei tid vart steinen avfeid som falskneri etter at fleire språkekspertar hadde undersøkt steinen, og Ohman fekk den i retur. I 1907 vart steinen ~~"gjenoppdaga"~~ av den norskamerikanske historikaren [[Hjalmar Rued Holand]] (1872-1963) som etter kvart fekk påvist at runeteikna var 1300-tals [[runer]] og ikkje ei dårleg etterlikning av "vikingruner" som ein først gjekk ut frå, og steinen vart no atter ein gong gjenstand for ein ny debatt, som framleis bølgjer fram og tilbake. Steinen vart godteken som ekte av [[The Minnesota Historical Society]], som seinare trekte godkjenninga tilbake og i dag er den eit ikkje-tema for selskapet. Steinen vart seinare stilt ut i [[Smithsonian Institiution]] 1948 og seinast på [[Statens Historiska Museum]] i [[Stockholm]] 2003, men den framherskande oppfatninga er likevel framleis at steinen er uekte.</onlyinclude>		'''[[Kensingtonsteinen]]''' er ein stein med runeteikn som vart hevda funnen i jorda like utanfor småbyen Kensington, [[Minnesota]] i 1898 av den svenske farmaren [[Olof Ohman]]. Fleire naboar stadfesta funnet, men etter ei tid vart steinen avfeid som falskneri etter at fleire språkekspertar hadde undersøkt steinen, og Ohman fekk den i retur. I 1907 vart steinen «gjenoppdaga» av den norskamerikanske historikaren [[Hjalmar Rued Holand]] (1872-1963) som etter kvart fekk påvist at runeteikna var 1300-tals [[runer]] og ikkje ei dårleg etterlikning av ''vikingruner'' som ein først gjekk ut frå, og steinen vart no atter ein gong gjenstand for ein ny debatt, som framleis bølgjer fram og tilbake. Steinen vart godteken som ekte av [[The Minnesota Historical Society]], som seinare trekte godkjenninga tilbake og i dag er den eit ikkje-tema for selskapet. Steinen vart seinare stilt ut i [[Smithsonian Institiution]] 1948 og seinast på [[Statens Historiska Museum]] i [[Stockholm]] 2003, men den framherskande oppfatninga er likevel framleis at steinen er uekte.</onlyinclude>

	==Innskrifta==		==Innskrifta==

Kallrustad: /* Eksterne lenkjer */

2018-01-17T09:46:24Z

Eksterne lenkjer

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2018 kl. 09:46
Linje 42:		Linje 42:
	[[Kategori: Runer]]		[[Kategori: Runer]]
	[[Kategori: USA]]		[[Kategori: USA]]
			[[Kategori: Minnesota]]
	{{F2}}		{{F2}}

Kallrustad: Utdrag, F2

2018-01-17T09:46:05Z

Utdrag, F2

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2018 kl. 09:46
Linje 1:		Linje 1:
	{{thumb\|Kensingtonsteinen.jpg\|Kensingtonsteinen som vart hevda funne i jorda i Kensington, Minnesota 1898. Biletet viser dei to flatene med runeteikn på steinen. Runesteinen er av ~~m.a.~~ historikaren Hjalmar Rued Holand sett i samband med Pål Knutsson frå Onarheim, Tysnes i Sunnhordland, som ~~iflg.~~ Holand sin teori leia eit større følgje inn i det noverande Minnesota 1362. ~~Frå George~~ Flom ~~si bok "~~The Kensington Rune-Stone: an address~~", utg. Illinois State Historical Society,~~ 1910~~. (Foto: Wikimedia Commons, Public domain.~~)\|}} '''Kensingtonsteinen''' er ein stein med runeteikn som vart hevda funne i jorda like utanfor småbyen Kensington, [[Minnesota]] i 1898 av den svenske farmaren [[Olof Ohman]]. Fleire naboar stadfesta funnet, men etter ei tid vart steinen avfeid som falskneri etter at fleire språkekspertar hadde undersøkt steinen, og Ohman fekk den i retur. I 1907 vart steinen "gjenoppdaga" av den norskamerikanske historikaren [[Hjalmar Rued Holand]] (1872-1963) som etter kvart fekk påvist at runeteikna var 1300-tals [[runer]] og ikkje ei dårleg etterlikning av "vikingruner" som ein først gjekk ut frå, og steinen vart no atter ein gong gjenstand for ein ny debatt, som framleis bølgjer fram og tilbake. Steinen vart godteken som ekte av [[The Minnesota Historical Society]], som seinare trekte godkjenninga tilbake og i dag er den eit ikkje-tema for selskapet. Steinen vart seinare stilt ut i [[Smithsonian Institiution]] 1948 og seinast på [[Statens Historiska Museum]] i [[Stockholm]] 2003, men den framherskande oppfatninga er likevel framleis at steinen er uekte.		<onlyinclude>{{thumb\|Kensingtonsteinen.jpg\|Kensingtonsteinen som vart hevda funne i jorda i Kensington, Minnesota 1898. Biletet viser dei to flatene med runeteikn på steinen. Runesteinen er av mellom anna av historikaren Hjalmar Rued Holand sett i samband med Pål Knutsson frå [[Onarheim]], [[Tysnes kommune\|Tysnes]] i [[Sunnhordland]], som ifølge Holand sin teori leia eit større følgje inn i det noverande Minnesota 1362.\|Flom: ''The Kensington Rune-Stone: an address'' (1910)}}
			'''[[Kensingtonsteinen]]''' er ein stein med runeteikn som vart hevda funne i jorda like utanfor småbyen Kensington, [[Minnesota]] i 1898 av den svenske farmaren [[Olof Ohman]]. Fleire naboar stadfesta funnet, men etter ei tid vart steinen avfeid som falskneri etter at fleire språkekspertar hadde undersøkt steinen, og Ohman fekk den i retur. I 1907 vart steinen "gjenoppdaga" av den norskamerikanske historikaren [[Hjalmar Rued Holand]] (1872-1963) som etter kvart fekk påvist at runeteikna var 1300-tals [[runer]] og ikkje ei dårleg etterlikning av "vikingruner" som ein først gjekk ut frå, og steinen vart no atter ein gong gjenstand for ein ny debatt, som framleis bølgjer fram og tilbake. Steinen vart godteken som ekte av [[The Minnesota Historical Society]], som seinare trekte godkjenninga tilbake og i dag er den eit ikkje-tema for selskapet. Steinen vart seinare stilt ut i [[Smithsonian Institiution]] 1948 og seinast på [[Statens Historiska Museum]] i [[Stockholm]] 2003, men den framherskande oppfatninga er likevel framleis at steinen er uekte.</onlyinclude>

	==Innskrifta==		==Innskrifta==
Linje 41:		Linje 42:
	[[Kategori: Runer]]		[[Kategori: Runer]]
	[[Kategori: USA]]		[[Kategori: USA]]
			{{F2}}

Kallrustad: /* Kjelder og litteratur */

2018-01-17T09:41:44Z

Kjelder og litteratur

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2018 kl. 09:41
Linje 24:		Linje 24:

	==Kjelder og litteratur==		==Kjelder og litteratur==
	:*Blegen: The Kensington Rune Stone: New Light on an Old Riddle (1968)		*Blegen: The Kensington Rune Stone: New Light on an Old Riddle (1968)
	:*Brøndsted: Norsemen in North America before Columbus (Smithsonian Institution, 1954)		*Brøndsted: Norsemen in North America before Columbus (Smithsonian Institution, 1954)
	:*Heyerdahl/Lillieström: Ingen grenser (Stenersen, 1999)		*Heyerdahl/Lillieström: Ingen grenser (Stenersen, 1999)
	:*Historiska Nyheter, Specialnummer om Kensingtonstenenv (Statens Historiska Museum, Stockholm 2003)		*Historiska Nyheter, Specialnummer om Kensingtonstenenv (Statens Historiska Museum, Stockholm 2003)
	:*Holand: A pre-Columbian crusade to America (Twayne Publ., 1962)		*Holand: A pre-Columbian crusade to America (Twayne Publ., 1962)
	:*Nielsen: Response to Dr. James Knirk’s essay on the Kensington Rune Stone (Scandinavian Studies, 2001)		*Nielsen: Response to Dr. James Knirk’s essay on the Kensington Rune Stone (Scandinavian Studies, 2001)
	:*Tornöe: Norsemen before Columbus (Universitetsforlaget, 1964).		*Tornöe: Norsemen before Columbus (Universitetsforlaget, 1964).

	==Eksterne lenkjer==		==Eksterne lenkjer==