Kjeldearkiv:1891-12-30 Brev frå Kleiven til Prestgard - Sideversjonshistorikk

Gudmund Harildstad på 29. jan. 2018 kl. 14:05

2018-01-29T14:05:04Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. jan. 2018 kl. 14:05
Linje 16:		Linje 16:
	Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.		Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" og Aanrud forteljinga "Bispemesse" i ''Folkebladet'' 1891.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde forteljinga "Rypen med det røde Baand" og Aanrud forteljinga "Bispemesse" i ''Folkebladet'' 1891.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

Gudmund Harildstad på 29. jan. 2018 kl. 14:04

2018-01-29T14:04:24Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. jan. 2018 kl. 14:04
Linje 16:		Linje 16:
	Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.		Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891~~. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''~~.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" og Aanrud forteljinga "Bispemesse" i ''Folkebladet'' 1891.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

Gudmund Harildstad på 25. jan. 2018 kl. 12:51

2018-01-25T12:51:12Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. jan. 2018 kl. 12:51
Linje 17:		Linje 17:

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa Samlage og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

	Din		Din

Gudmund Harildstad på 24. jan. 2018 kl. 07:08

2018-01-24T07:08:36Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 24. jan. 2018 kl. 07:08
Linje 16:		Linje 16:
	Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.		Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i ~~“Folkebl~~.”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa Samlage og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i Gausdal! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa Samlage og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

	Din		Din

Gudmund Harildstad på 23. jan. 2018 kl. 11:17

2018-01-23T11:17:20Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 23. jan. 2018 kl. 11:17
Linje 14:		Linje 14:
	Kjære Kristian!		Kjære Kristian!

	Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar Aasmundstad’n kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem ~~[[Olav Åsmundstad\|~~Aasmundstaden]] saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.		Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av Arne Garborg.</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av Jens Tvedt.</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “Folkebl.”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “Folkebl.”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa Samlage og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i Gausdal! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa Samlage og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i Gausdal! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

Gudmund Harildstad på 22. nov. 2017 kl. 12:20

2017-11-22T12:20:04Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. nov. 2017 kl. 12:20
Linje 22:		Linje 22:

	Ivar Kleiven		Ivar Kleiven

			== Fotnoter ==
			<references/>
	[[Kategori:Brevsamling Kleiven-Prestgard]]		[[Kategori:Brevsamling Kleiven-Prestgard]]

Gudmund Harildstad på 16. nov. 2017 kl. 14:53

2017-11-16T14:53:08Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. nov. 2017 kl. 14:53
Linje 2:		Linje 2:
	\| målform = nn		\| målform = nn
	\| bilde = Heime og ute forside.jpg		\| bilde = Heime og ute forside.jpg
	\| dato =		\| dato = 30.12.1891
	\| sted =		\| sted = [[Vågå]]
	\| fra = [[Ivar Kleiven]]		\| fra = [[Ivar Kleiven]]
	\| til = [[Kristian Prestgard]]		\| til = [[Kristian Prestgard]]
	\| nummer =		\| nummer = 77
	\| samling = [[Brevsamling Ivar Kleiven og Kristian Prestgard 1886–1932]]		\| samling = [[Brevsamling Ivar Kleiven og Kristian Prestgard 1886–1932]]
	\| oppbevaring =		\| oppbevaring = [[Opplandsarkivet]]
	}}		}}
	30. 12. 91.		30. 12. 91.

Gudmund Harildstad på 16. nov. 2017 kl. 14:52

2017-11-16T14:52:31Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. nov. 2017 kl. 14:52
Linje 1:		Linje 1:
	~~''Nr~~. ~~78:~~ Kleiven ~~frå Vågå''~~		{{Infoboks brev
			\| målform = nn
			\| bilde = Heime og ute forside.jpg
			\| dato =
			\| sted =
			\| fra = [[Ivar Kleiven]]
			\| til = [[Kristian Prestgard]]
			\| nummer =
			\| samling = [[Brevsamling Ivar Kleiven og Kristian Prestgard 1886–1932]]
			\| oppbevaring =
			}}
	30. 12. 91.		30. 12. 91.

Gudmund Harildstad på 16. nov. 2017 kl. 14:51

2017-11-16T14:51:40Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. nov. 2017 kl. 14:51
Linje 13:		Linje 13:

	Ivar Kleiven		Ivar Kleiven
			[[Kategori:Brevsamling Kleiven-Prestgard]]

Gudmund Harildstad: Ny side: ''Nr. 78: Kleiven frå Vågå'' 30. 12. 91. Kjære Kristian! Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte iveg...

2017-11-16T14:51:15Z

Ny side: ''Nr. 78: Kleiven frå Vågå'' 30. 12. 91. Kjære Kristian! Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte iveg...

Ny side

''Nr. 78: Kleiven frå Vågå''

30. 12. 91.

Kjære Kristian!

Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar Aasmundstad’n kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem [[Olav Åsmundstad|Aasmundstaden]] saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av Arne Garborg.</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av Jens Tvedt.</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud|Aanrud’n]] og [[Per Sivle|P. Sivle]] kom med i “Folkebl.”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa Samlage og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i Gausdal! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

Din

Ivar Kleiven

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. jan. 2018 kl. 14:05
Linje 16:		Linje 16:
	Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.		Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" og Aanrud forteljinga "Bispemesse" i ''Folkebladet'' 1891.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde forteljinga "Rypen med det røde Baand" og Aanrud forteljinga "Bispemesse" i ''Folkebladet'' 1891.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. jan. 2018 kl. 14:04
Linje 16:		Linje 16:
	Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.		Eg var vist saa toskot, at eg lova deg brev i julom og for ikkje aa bli staa-ande som ljugar for deg, skal eg yte ivegen nogre faa rader. – Vi har no tura fraa os jula for det meste dennegongen att og av dei 40 brennvinankarom som kom inni bygda til jul er det vist ikkje saa grovt mykje att no – juløle og sylta og alle dei andre gudsgavor har nok hellerikkje fare væl og humøre – ja det peikar vist hjaa mange paa optikus Petersen<ref> Etter ei historie frå Trøndelag om eit gammalt barometer laga av optikus Pettersen i Trondheim. Barometeret var inndelt frå «Bestandigt – Smukt Veir» øvst til jordskjelv og dommedag nedst, og nedanfor der att namnet på fabrikanten. Ein gong gjekk barometeret sund så det sokk under alle vermerke og peikte på Pettersen sjølv, altså eit (spøkefullt) uttrykk for det ytste elende. Historia er seinare trykt i Albert J. Lange: ''Historier'', Kristiania 1918, s. 35–36.</ref>. Men du vil no fulla helst høyre korleis eg har “bedrevet” jula. Førre jul la eg ei god og vis plan til aa nytte tida godt ut i julom: skulde skrive paa dei hellige avritsa mine liketil fjoredag naar [[Olav Åsmundstad\|Aasmundstad’n]] kom. Eg var reint glad av denne plana mi og batt inn ei bok kvitt papir i sjagræng med rau shirtingsrygg som skulde ta imot desse gjilde “aandsfoster”! Men eg gjorde væl reikning forutta vert, eg! Ved høgsdagsleite dagen føre juleftan kjem Aasmundstaden saa eg saag skjegge flaks millom Andershøa og Veggjemskampen longe før han kom saa langt upp som aat Tolstadskriua, og saa farvel med plana! Dei tvo fyrste dagarne gjekk no med prat og glede over dei guldtavlor vi fann att i grase fraa “tidernes morgen” og saa barst det til med aa naglfara Njaala – gud bevare deg kor vi dryfta og selda, vog og mælte! Eg tok det, som eg skulde vore den “allerhøieste Salomos vikarius” og fekk slike rukkor i skallen naar eg høyrde ein stiv sætning eller eit barnagtugt uttryk, at eg saag ut, som da eg gjekk skorne i Brabant. Skal ikkje den boka bli eit vælgjort dølasmid, saa skal det vera rart. Aa ja, eg trur han Ola har gjort det vonoms betre og dersom han fer boka utgjeven med det fyrste har eg tru paa, at vi skal faa eit tungt lod paa vaagskaala mot vestlenningom der. Det er von til, at han lyt gje ho ut som subskriptionsutgave og da fær vi hjelpe til alle guds born aa tinge ho burt. Tanken hans var elles, aa plukke ut nogo av Njaala som Framgang skulde faa til følgjetong framover, saa han likesom skulde faa “føle” folk paa tennom.

	Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" i ''Folkebladet'' 1891~~. Aanrud gav ut boka ''Fortællinger'' i 1891, men ifølgje bibliografien hans hadde han ingen ting i ''Folkebladet''~~.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.		Han var her i 5 dagar, han Ola, og du veit det er ’kje stuslegt der han er, – glupare husgris kan ein aldrig ha, det er sikkert. Men nogo gjort vart det sjølsagt ikkje; vi hadde “Trætte mænd”<ref>Roman (1891) av [[Arne Garborg]].</ref>, “Tengjil Hovda” og “Ei Vanheppa”<ref>Forteljingane ''Tengill Hovda'' (1891) og ''Vanheppa'' (1891) av [[Jens Tvedt]].</ref> liggjande, men enno har eg ikkje lese 10 sior i nogor av deim. Av det, eg har lese i “Tr. mænd” staar det slik ein stygg kaldgufs med ølluft og sigarsnek, at eg bli reint vimlot i magen. Det einaste eg har lese sia jula kom er “Hægringar” etter Wranêr; han bli vist diktaren min, trur eg – eg har nok ikkje bringe for all denne konsta og all den psykologien –; […] saa daamlaust det, som [[Hans Aanrud\|Aanrud’n]] og [[Per Sivle\|P. Sivle]] kom med i “[[Folkebladet\|Folkebl]].”<ref>Sivle hadde "Rypen med det røde Baand" og Aanrud forteljinga "Bispemesse" i ''Folkebladet'' 1891.</ref> i aar! det var ikkje fjoraare no.
	Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!		Aasmundstaden var grov for eg ikkje tok att boka mi fraa [[Det Norske Samlaget\|Samlage]] og no skal eg au i denne dag ihop ved [[Alexander Seippel\|Seippel]] og setja karen kniven paa strupen, det lyt ha ein ende, dette her. Gamel Hans? Aa jau, eg visste førr korleis det kom til aa gaa – enda nedi papirkorga hans [[Lars Holst\|Lars]]! Ja, eg har ikkje faat nogor tiend, men du veit dei sendar aldrig attende manuskripta der i garden, maa’ta og saa har eg ikkje nogo meir aa vente. – Nei no vil eg bli genealog, no – jaggu fekk eg grama ut no i helga, at eg er islægt med Kongsliætta i Ruste og med Bøslægta i [[Gausdal kommune\|Gausdal]]! og det var det eit gamalt skrin og eit do. sagn som klaara upp!!! Blaat blod, blaat blod! Men dette breve er saa poetisk, alt igjenom, at eg lyt hengje i ein prosaisk slode (slo’e?). Du, som bur saanære papirhandlarom paa Hamar – kan du ikkje faa antel Samuelsen eller Magnussen til aa sende meg med etterkrav 50 stk. dokumentkonvolutter 24 cnt. lange 10, 5 cnt. breide 50 stk. do. 18,5 cnt. lange og 10 cnt. breide helst av slikt papir, som det innlagde – billige som alle di [...], for eg øylegg meg paa skulestyre med papirutgjivter. Har dei nogo sterke gule eller graa konvolutte 15 c. lange og 12 breide kan han kjøre med 50 st. likesaa 1 dus. rundskrivtpenne no 5 og 1 bokbindarskind – alt samen saker du fær velgja ut etter beste “skjøn og overbevisning”. Helsing fraa alle i huse! Godt nyttaar!