Kornelius Sølvberg - Sideversjonshistorikk

Kallrustad: Kjelda har lenge vore etterlyst, set inn artikkelforfattaren sjølv.

2019-11-08T12:26:31Z

Kjelda har lenge vore etterlyst, set inn artikkelforfattaren sjølv.

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 8. nov. 2019 kl. 12:26
Linje 1:		Linje 1:
	~~{{Trenger kildereferanser}}~~		'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i [[Innvik kommune]] (noverande [[Stryn kommune\|Stryn]]) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt. Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for [[Institutt for samanliknande kulturforskning]], og han var ein ihuga forkjempar for [[Nordfjord Folkemuseum]].
	'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i [[Innvik kommune]] (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.

	I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.		I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.

	Av alt Kornelius Sølvberg dreiv med, er nok utgjeving av tre blad det han vart mest kjend for. Dei tre blada var Kolbein Sterke som kom ut i åra 1939-1947, Solsprett i perioden 1939-1947 og Småbrukaren litt seinare (??). Kolbein Sterke var blad for IOGT, og Småbrukaren var meldingsblad for Sogn og Fjordane Fylke av Norsk bonde- og småbrukarlag. Solsprett vart gjeve ut i Sogndal, og der var Ivar Rusti (1905-1997) medredaktør.		Av alt Kornelius Sølvberg dreiv med, er nok utgjeving av tre blad det han vart mest kjend for. Dei tre blada var Kolbein Sterke som kom ut i åra 1939-1947, Solsprett i perioden 1939-1947 og Småbrukaren litt seinare (??). Kolbein Sterke var blad for IOGT, og Småbrukaren var meldingsblad for Sogn og Fjordane Fylke av Norsk bonde- og småbrukarlag. Solsprett vart gjeve ut i Sogndal, og der var Ivar Rusti (1905-1997) medredaktør.
	Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at ~~har~~ dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att
			Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at han dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att.

	Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.		Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.

			== Kjelde ==

			*Opplysningar frå Jon Tvinnereim (2018).

	{{DEFAULTSORT:SØLVBERG; KORNELIUS}}		{{DEFAULTSORT:SØLVBERG; KORNELIUS}}
Linje 11:		Linje 19:
	[[Kategori:Stryn kommune]]		[[Kategori:Stryn kommune]]
	[[Kategori:Personer]]		[[Kategori:Personer]]
			[[Kategori:Småbrukere]]
	[[Kategori:Fødsler i 1892]]		[[Kategori:Fødsler i 1892]]
	[[Kategori:Dødsfall i 1977]]		[[Kategori:Dødsfall i 1977]]
	{{nn}}		{{nn}}

Kallrustad: kategorisert, men manglar framleis referansar

2019-06-13T07:56:14Z

kategorisert, men manglar framleis referansar

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 13. jun. 2019 kl. 07:56
Linje 6:		Linje 6:
	Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att		Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att
	Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.		Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.

			{{DEFAULTSORT:SØLVBERG; KORNELIUS}}

	[[Kategori:Stryn kommune]]		[[Kategori:Stryn kommune]]
			[[Kategori:Personer]]
			[[Kategori:Fødsler i 1892]]
			[[Kategori:Dødsfall i 1977]]
	{{nn}}		{{nn}}

Olve Utne: {{nn}}

2019-01-20T22:59:35Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. jan. 2019 kl. 22:59
Linje 8:		Linje 8:

	[[Kategori:Stryn kommune]]		[[Kategori:Stryn kommune]]
			{{nn}}

Inga Helene Juul på 17. nov. 2018 kl. 23:19

2018-11-17T23:19:45Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. nov. 2018 kl. 23:19
Linje 1:		Linje 1:
	{{Trenger kildereferanser}}		{{Trenger kildereferanser}}
	'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.		'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i [[Innvik kommune]] (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.
	I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.		I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.

Kallrustad på 14. nov. 2018 kl. 09:32

2018-11-14T09:32:59Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 14. nov. 2018 kl. 09:32
Linje 1:		Linje 1:
			{{Trenger kildereferanser}}
	'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.		'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.

Kallrustad: førebels kategorisering

2018-10-26T08:22:32Z

førebels kategorisering

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 26. okt. 2018 kl. 08:22
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[[[Kornelius Sølvberg]]]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.		'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.
	I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.		I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.
Linje 5:		Linje 5:
	Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att		Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att
	Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.		Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.

			[[Kategori:Stryn kommune]]

JonTvin på 25. okt. 2018 kl. 06:37

2018-10-25T06:37:38Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. okt. 2018 kl. 06:37
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.		'''[[[[Kornelius Sølvberg]]]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.
	I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.		I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.

JonTvin på 22. okt. 2018 kl. 15:07

2018-10-22T15:07:00Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. okt. 2018 kl. 15:07
Linje 2:		Linje 2:
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.
	I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.		I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.
	Av alt Kornelius Sølvberg dreiv med, er nok utgjeving av tre blad det han vart mest kjend for. Dei tre blada var Kolbein Sterke som kom ut i åra 1939-1947, Solsprett ~~som kom ut eit par år frå~~ 1947 og Småbrukaren litt seinare (??). Kolbein Sterke var blad for IOGT, og Småbrukaren var meldingsblad for Sogn og Fjordane Fylke av Norsk bonde- og småbrukarlag. Solsprett vart gjeve ut i Sogndal, og der var Ivar Rusti () medredaktør.		Av alt Kornelius Sølvberg dreiv med, er nok utgjeving av tre blad det han vart mest kjend for. Dei tre blada var Kolbein Sterke som kom ut i åra 1939-1947, Solsprett i perioden 1939-1947 og Småbrukaren litt seinare (??). Kolbein Sterke var blad for IOGT, og Småbrukaren var meldingsblad for Sogn og Fjordane Fylke av Norsk bonde- og småbrukarlag. Solsprett vart gjeve ut i Sogndal, og der var Ivar Rusti (1905-1997) medredaktør.
	Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att		Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att
	Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.		Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.

JonTvin på 22. okt. 2018 kl. 15:01

2018-10-22T15:01:09Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. okt. 2018 kl. 15:01
Linje 1:		Linje 1:
	Kornelius Sølvberg (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.		'''[[Kornelius Sølvberg]]''' (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
	Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.		Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.
	I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.		I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.

JonTvin: Ny side: Kornelius Sølvberg (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom...

2018-10-22T14:50:51Z

Ny side: Kornelius Sølvberg (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom...

Ny side

Kornelius Sølvberg (1892-1977) frå Fjelli i Innvik kommune (noverande Stryn) var i høg grad ein mangesyslar i beste meining: bureisar, bladmann, kjømeister og lokalhistorikar mellom anna. Han var ein av idealistane som brann for det som den gongen var rekna som norsk: nynorsk mål, norsk tradisjon og norsk kunst i vidaste meining. Dertil var han fråhaldsmann. Samfunnsfiende nummer ein var rusdrykken, hevda han jamt.Lokalhistorisk arbeid fekk han også tid til. Han dreiv i 1960-åra innsamlingsarbeid for Institutt for samanliknande kulturforskning, og han var ein ihuga forkjempar for Nordfjord Folkemuseum.
Kornelius vart fødd på Doksetøyra i Blakset. Faren var plassemannen Matias Nilsson Sølvberg (1859-1932) og Sigrid Jonsdotter Sølvberg (1858-1923). I 1898 kjøpte Matias og Sigrid Per-bruket på Sølvberg og flytte dit. Her voks Kornelius opp saman med ni sysken, to jenter og sju gutar.
I 1918 kjøpte Kornelius eit bureisingsbruk på 33 mål skogmark på Sølvberg. Dette dyrka han etter kvart opp og kalla det Lyfting. Vel femti år gammal gifta han seg med Karen Botnen frå Brekke i Sogn. Dei fekk ingen barn.
Av alt Kornelius Sølvberg dreiv med, er nok utgjeving av tre blad det han vart mest kjend for. Dei tre blada var Kolbein Sterke som kom ut i åra 1939-1947, Solsprett som kom ut eit par år frå 1947 og Småbrukaren litt seinare (??). Kolbein Sterke var blad for IOGT, og Småbrukaren var meldingsblad for Sogn og Fjordane Fylke av Norsk bonde- og småbrukarlag. Solsprett vart gjeve ut i Sogndal, og der var Ivar Rusti () medredaktør.
Kornelius skreiv sjølv det meste av innhaldet i blada han gav ut. Det gjorde han samtidig med at har dreiv småbruket Lyfting. Men det kravde svært mykje av både tid og krefter. Kolbein Sterke vart prenta av Solglimt trykkeri på Sandane. Når teksten til ei utgåve var ferdigskriven heime i den vesle stova på Lyfting, måtte redaktøren først gå ein trekvarters tur til naustet, så ro i halvannen time til Ryssfjæra i Gloppen. Deretter kom ein ny fottur på ein times tid til trykkeriet på Sandane. Så var det same vegen heim att
Som ein kunne vente gjekk ikkje ein slik kombinasjon av krevjande arbeid og aktivitet i lengda. Alle blada har tok til med, måtte stogge etter heller kort tid. Ikkje alltid fekk han godord heller for det han dreiv med: "Eg fær sakte frette at gode folk tykkjer eg burde nytte tidi til noko likare enn å skriva og lesa". Men Kornelius Sølvberg var ein ukueleg optimist. Han hadde tru på det han dreiv med, og meinte han fekk løn for sitt idealistiske strev. "Sæl er den som plantar i Noreg i jord", skreiv han i eit dikt.