Lunnøy - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: fikser onlyinclude (fotnoteproblem)

2023-08-14T09:37:23Z

fikser onlyinclude (fotnoteproblem)

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 14. aug. 2023 kl. 09:37
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader er bygde dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.		'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader er bygde dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.

	Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag.<ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref~~></onlyinclude~~>.		Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag</onlyinclude>.<ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref>.

	== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==		== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==

Nils Steinar Våge på 21. jun. 2023 kl. 06:48

2023-06-21T06:48:02Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 21. jun. 2023 kl. 06:48
Linje 7:		Linje 7:
	På ein av dei høgaste haugane, Grefta, ligg ein gravhaug frå yngre jernalder, og ved foten av haugen ligg ei barnegrav. Gravhaugane er ikkje utgravde, men vart tidfesta av ein arkeolog i 1950-åra.<ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>		På ein av dei høgaste haugane, Grefta, ligg ein gravhaug frå yngre jernalder, og ved foten av haugen ligg ei barnegrav. Gravhaugane er ikkje utgravde, men vart tidfesta av ein arkeolog i 1950-åra.<ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>

	Det er fleire merke etter klebersteinsuttak på øya. I Naustvika og på Grøneviksnakkane er det gryteemne som ein ikkje har greidd å løysa frå berget. Det er funne ei klebersteinsgryte her.<ref>Indrelid, Svein: Strilesoga. Nord- og Midhordland gjennom tidene. Bind 1. Bergen 1997. s. 113.</ref>. I Gjermundsvika tok ein ut fiskesøkke og stein til garn og nøter fram til omkring 1900. Det er funne ei spesiell borvinne som truleg vart brukt til å bora hol i notsteinane og fiskesøkka til snøre. <ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>		Det er fleire merke etter klebersteinsuttak på øya. I Naustvika og på Grøneviksnakkane er det gryteemne som ein ikkje har greidd å løysa frå berget. Det er funne ei klebersteinsgryte her.<ref>Indrelid, Svein: Strilesoga. Nord- og Midhordland gjennom tidene. Bind 1. Bergen 1997. s. 113.</ref>. I Gjermundsvika tok ein ut fiskesøkke og stein til garn og nøter fram til omkring 1900. Det er funne ei spesiell borvinne som truleg vart brukt til å bora hol i notsteinane og i fiskesøkka til snøre. <ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>

	== Busetjing ==		== Busetjing ==
Linje 66:		Linje 66:
	Olav Lunnøy (1901-1967) kjøpte i 1936 ein 31 fots motorbåt med styrehus bak og ein liten lugar framme. Folket på øya kalla båten ''Korkjen'', men er oppført i Merkeregisteret med namnet «Øybuen». <ref> https://media.digitalarkivet.no/view/111308/91</ref>. Motorbåten hadde ein 8 hestekrefters Rapp-motor. «Øybuen» vart brukt til følgjebåt for «Lundø» på brislingfisket og på landnotfiske etter sild og makrell og havfiske vest for øyane med line og snøre.		Olav Lunnøy (1901-1967) kjøpte i 1936 ein 31 fots motorbåt med styrehus bak og ein liten lugar framme. Folket på øya kalla båten ''Korkjen'', men er oppført i Merkeregisteret med namnet «Øybuen». <ref> https://media.digitalarkivet.no/view/111308/91</ref>. Motorbåten hadde ein 8 hestekrefters Rapp-motor. «Øybuen» vart brukt til følgjebåt for «Lundø» på brislingfisket og på landnotfiske etter sild og makrell og havfiske vest for øyane med line og snøre.

	Opne motorbåtar mellom 20 og 25 fot, sjekter som dei blir kalla, kom til øya særleg etter krigen, og no tok seglinga slutt. Hallvard Lunnøy kjøpte den første motorsjekta i 1938, og det var ein ombygd seksæring som fekk innsett ein 4 ½ hestekrefters Sleipner-motor. <ref> https://media.digitalarkivet.no/view/111308/82 </ref>. Den vanlege motoren i dei første sjektene var Sabb semidisel, ein såkalla oppfyrings-sabb, og frå 1960-åra kom Sabb-diselen.		Opne motorbåtar mellom 20 og 25 fot, sjekter som dei blir kalla, kom til øya særleg etter krigen, og no tok seglinga slutt. [[Hallvard Lunnøy]] kjøpte den første motorsjekta i 1938, og det var ein ombygd seksæring som fekk innsett ein 4 ½ hestekrefters Sleipner-motor. <ref> https://media.digitalarkivet.no/view/111308/82 </ref>. Den vanlege motoren i dei første sjektene var Sabb semidisel, ein såkalla oppfyrings-sabb, og frå 1960-åra kom Sabb-diselen.

	==Skulen==		==Skulen==

Nils Steinar Våge: Korrektur, språkvask, noter m.m.

2023-06-21T06:26:12Z

Korrektur, språkvask, noter m.m.

Vis endringer

Marthe Glad: fotnote ut av inclide

2023-06-20T08:10:07Z

fotnote ut av inclide

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. jun. 2023 kl. 08:10
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader har blitt bygd dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.		'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader har blitt bygd dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.

	Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag.<ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref></onlyinclude>		Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag.<noinclude><ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref></noinclude></onlyinclude>

	== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==		== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==

Marthe Glad: formateringsplukk

2023-06-20T08:09:33Z

formateringsplukk

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. jun. 2023 kl. 08:09
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader har blitt bygd dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.		'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader har blitt bygd dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.

	Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag. <ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref>		Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag.<ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref></onlyinclude>
	</onlyinclude>.

	== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==		== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==

Marthe Glad: include

2023-06-20T08:08:41Z

include

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. jun. 2023 kl. 08:08
Linje 3:		Linje 3:

	Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag. <ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref>		Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag. <ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref>
	<onlyinclude>.		</onlyinclude>.

	== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==		== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==

Kallrustad: oppgraderer til F2

2023-06-20T07:10:42Z

oppgraderer til F2

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. jun. 2023 kl. 07:10
Linje 173:		Linje 173:
	[[Kategori:Austevoll kommune]]		[[Kategori:Austevoll kommune]]
	[[Kategori:Øyer]]		[[Kategori:Øyer]]
	{{F1}}		{{F2}}
	{{Artikkelkoord\|60.0236652\|N\|5.1377635\|Ø}}		{{Artikkelkoord\|60.0236652\|N\|5.1377635\|Ø}}
	{{nn}}		{{nn}}

Nils Steinar Våge: Tillegg

2023-06-20T06:20:17Z

Tillegg

Nils Steinar Våge på 16. jun. 2023 kl. 06:26

2023-06-16T06:26:51Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. jun. 2023 kl. 06:26
Linje 116:		Linje 116:

	===Vårarbeidet===		===Vårarbeidet===
	Ved påsketider tok vårarbeidet til. Ku- og smalemøka vart boren på bakkane i kipe eller kjørt i heimelaga trillebåre. Så følgde spreiinga av møka med greip. Etter eit par veker var møka, som var kalla rygg, tørr, og ho vart raka saman og spreidd utover dei mange potetåkrane. Før potetene skulle setjast, vart ho spadd ned i åkeren saman med tang og tare, for dette gav jorda god næring. No kunne potetsetjinga begynna. Mennene gjorde det meste av dette arbeidet.		Ved påsketider tok vårarbeidet til. Ku- og smalemøka vart boren på bakkane i kipe eller kjørt i heimelaga trillebåre. Så følgde spreiinga av møka med [[Leksikon: greip\|greip]]. Etter eit par veker var møka, som var kalla rygg, tørr, og ho vart raka saman og spreidd utover dei mange potetåkrane. Før potetene skulle setjast, vart ho spadd ned i åkeren saman med tang og tare, for dette gav jorda god næring. No kunne potetsetjinga begynna. Mennene gjorde det meste av dette arbeidet.

	Dei få teslaga som fanst på øya kunne ikkje brukast til brensel. Torv <ref>Srore norske leksikon: https://snl.no/torv</ref> var det viktigaste brenselet. Torvarbeidet begynte vanlegvis i mai, det gjekk føre seg i utmarka og no var heile familien med. Mennene og gutane spadde høvelege torvstykke, og kvinnene og ungane sette dei opp på ein høveleg måte for at dei skulle tørka. Omkring jonsok var torva tørr, og vart då anten boren heim i kiper eller frakta med robåtar frå utmarka til nausta. Der eller i små buer vart torva lagra, og henta med kiper til komfyren og stoveomnen så å seia kvar dag.		Dei få teslaga som fanst på øya kunne ikkje brukast til brensel. Torv <ref>Srore norske leksikon: https://snl.no/torv</ref> var det viktigaste brenselet. Torvarbeidet begynte vanlegvis i mai, det gjekk føre seg i utmarka og no var heile familien med. Mennene og gutane spadde høvelege torvstykke, og kvinnene og ungane sette dei opp på ein høveleg måte for at dei skulle tørka. Omkring jonsok var torva tørr, og vart då anten boren heim i kiper eller frakta med robåtar frå utmarka til nausta. Der eller i små buer vart torva lagra, og henta med kiper til komfyren og stoveomnen så å seia kvar dag.

Nils Steinar Våge på 16. jun. 2023 kl. 06:18

2023-06-16T06:18:26Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. jun. 2023 kl. 06:18
Linje 107:		Linje 107:

	===Arbeidet på bruket om vinteren===		===Arbeidet på bruket om vinteren===
	Mens mennene var på fiske, måtte smågutane ofte skaffa fersk fiskemiddag. Dei sette trollgarn og dorga med robåten langs Lunnøy-landet både på milde og sure vinterdagar. Elles måtte dei hjelpa til med nødvendig arbeid i hushaldet. Jentene følgde tett på husmora og bestemora i deira varierte og mangslunge arbeid i bustadhuset og i flor og løe. Elles måtte både gutane og jentene henta brensel som torv og rekved til den daglege matlaginga og husoppvarminga. Brenselen vart boren i [[kiper]] som vanlegvis dei gamle mennene laga, og som kunne tilpassast ungane sin storleik. Fottøyet deira var tresko som og var heimelaga. Den tørre torva var lagra i buer, naust eller andre uthus.		Mens mennene var på fiske, måtte smågutane ofte skaffa fersk fiskemiddag. Dei sette trollgarn og dorga med robåten langs Lunnøy-landet både på milde og sure vinterdagar. Elles måtte dei hjelpa til med nødvendig arbeid i hushaldet. Jentene følgde tett på husmora og bestemora i deira varierte og mangslunge arbeid i bustadhuset og i flor og løe. Elles måtte både gutane og jentene henta brensel som torv og rekved til den daglege matlaginga og husoppvarminga. Brenselen vart boren i kiper <ref>Store norske leksikon: https://snl.no/kipe</ref> som vanlegvis dei gamle mennene laga, og som kunne tilpassast ungane sin storleik. Fottøyet deira var tresko som og var heimelaga. Den tørre torva var lagra i buer, naust eller andre uthus.

	Når det minka på foret i løa, rodde kvinnene og ungane til holmane omkring øya og drog lyng. Var det for lite lyng i holmane, rodde dei til utmarka ved Kolbeinsvik på [[Huftarøy]] der Lunnøy-folket hadde rett til å sanka lyng. Lyngen vart boren i kiper i det ulende terrenget fram til robåten. Sauene vart sleppte ut så å seia kvar dag slik at dei kunne finna noko å gnaga på, og dermed kunne ein spara foret i løa til kyr og kalvar.		Når det minka på foret i løa, rodde kvinnene og ungane til holmane omkring øya og drog lyng. Var det for lite lyng i holmane, rodde dei til utmarka ved Kolbeinsvik på [[Huftarøy]] der Lunnøy-folket hadde rett til å sanka lyng. Lyngen vart boren i kiper i det ulende terrenget fram til robåten. Sauene vart sleppte ut så å seia kvar dag slik at dei kunne finna noko å gnaga på, og dermed kunne ein spara foret i løa til kyr og kalvar.
Linje 118:		Linje 118:
	Ved påsketider tok vårarbeidet til. Ku- og smalemøka vart boren på bakkane i kipe eller kjørt i heimelaga trillebåre. Så følgde spreiinga av møka med greip. Etter eit par veker var møka, som var kalla rygg, tørr, og ho vart raka saman og spreidd utover dei mange potetåkrane. Før potetene skulle setjast, vart ho spadd ned i åkeren saman med tang og tare, for dette gav jorda god næring. No kunne potetsetjinga begynna. Mennene gjorde det meste av dette arbeidet.		Ved påsketider tok vårarbeidet til. Ku- og smalemøka vart boren på bakkane i kipe eller kjørt i heimelaga trillebåre. Så følgde spreiinga av møka med greip. Etter eit par veker var møka, som var kalla rygg, tørr, og ho vart raka saman og spreidd utover dei mange potetåkrane. Før potetene skulle setjast, vart ho spadd ned i åkeren saman med tang og tare, for dette gav jorda god næring. No kunne potetsetjinga begynna. Mennene gjorde det meste av dette arbeidet.

	Dei få teslaga som fanst på øya kunne ikkje brukast til brensel. [[Torv]] var det viktigaste brenselet. Torvarbeidet begynte vanlegvis i mai, det gjekk føre seg i utmarka og no var heile familien med. Mennene og gutane spadde høvelege torvstykke, og kvinnene og ungane sette dei opp på ein høveleg måte for at dei skulle tørka. Omkring jonsok var torva tørr, og vart då anten boren heim i kiper eller frakta med robåtar frå utmarka til nausta. Der eller i små buer vart torva lagra, og henta med kiper til komfyren og stoveomnen så å seia kvar dag.		Dei få teslaga som fanst på øya kunne ikkje brukast til brensel. Torv <ref>Srore norske leksikon: https://snl.no/torv</ref> var det viktigaste brenselet. Torvarbeidet begynte vanlegvis i mai, det gjekk føre seg i utmarka og no var heile familien med. Mennene og gutane spadde høvelege torvstykke, og kvinnene og ungane sette dei opp på ein høveleg måte for at dei skulle tørka. Omkring jonsok var torva tørr, og vart då anten boren heim i kiper eller frakta med robåtar frå utmarka til nausta. Der eller i små buer vart torva lagra, og henta med kiper til komfyren og stoveomnen så å seia kvar dag.

	===Slåtten===		===Slåtten===

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. jun. 2023 kl. 06:20
Linje 1:		Linje 1:
	<onlyinclude>{{thumb\|Lundoy.png\|Øya Lunnøy (utheva) i Austevoll.}}		<onlyinclude>{{thumb\|Lundoy.png\|Øya Lunnøy (utheva) i Austevoll.}}
	'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader har blitt bygd dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.		'''[[Lunnøy]]''' er ei fråflytta øy i [[Austevoll kommune]]. Ein finn spor etter menneske frå førhistorisk tid ved at det ligg gravhaugar og fleire mindre [[kleberstein\|klebersteinsbrot]] frå [[jernalderen\|yngre jernalder]] her. Dei første skriftlege kjeldene som fortel om busetjinga, er frå 1600-talet. Det har aldri vore fleire enn fire gardsbruk på øya, og det høgaste folketalet var 40 personar i 1940. Talet på husstandar var åtte i 1940-åra. Gardbrukarane på den 0,6 kvadratkilometer store øya var [[fiskerbonde\|fiskarbønder]]. I 2019 flytta den siste fastbuande frå Lunnøy. Fleire fritidsbustader har blitt bygd dei siste tiåra, og den lokale snøggbåtruta har stjernestopp her.

	Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag. <ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref>		Namnet kjem av norønt ''hlunnr'' som betyr lunne eller rund stokk, ein såkalla rullestokk, som vart lagt under båten når den skulle dragast på land. Ser ein øya frå nord, skrår ho austover, og dei runde haugane på austsida liknar lunnar som ligg etter kvarandre oppover eit båtoppdrag. <ref>Rygh 1910 s. 248 og Tufteland 1976 s. 134</ref>
Linje 65:		Linje 65:
	Den 55 fots store skøyta «Lundø» med einsylindra 25 hk Rubb-motor vart kjøpt til øya som nybygg i 1917 av Hallvard Lunnøy (f. 1892) m. fl. Skøyta vart brukt til notfiske etter brisling om somrane og drivgarnsfiske etter sild om vintrane. På stor- og vårsildfisket vart skøyta og brukt til hjelping, eller ''boms'' som denne funksjonen var kalla. Mellom sesongfiskeria låg skøyta sjeldan roleg, og då vart ho brukt til fraktfart. For øyfolket var skøyta svært nødvendig når det skulle fraktast større og tunge varer til for eksempel husbygging. Når eit brudepar skulle fraktast til kyrkja eller nokon skulle gravleggjast, var skøyta framkomstmiddelet. Ei svært viktig frakt var å føra sauene på øya til fjellbeite i Tysse i Samnanger. «Lundø» vart kondemnert og søkkt i 1965. Etter at skøyta var kondemnert, kjøpte dåverande eigar, Anders Grasdal, [[gavlbåt]]. Med den trålte han etter reke i Møksterfjorden og Selbjørnsfjorden, i Bekkjarviksundet og Stolmasundet.		Den 55 fots store skøyta «Lundø» med einsylindra 25 hk Rubb-motor vart kjøpt til øya som nybygg i 1917 av Hallvard Lunnøy (f. 1892) m. fl. Skøyta vart brukt til notfiske etter brisling om somrane og drivgarnsfiske etter sild om vintrane. På stor- og vårsildfisket vart skøyta og brukt til hjelping, eller ''boms'' som denne funksjonen var kalla. Mellom sesongfiskeria låg skøyta sjeldan roleg, og då vart ho brukt til fraktfart. For øyfolket var skøyta svært nødvendig når det skulle fraktast større og tunge varer til for eksempel husbygging. Når eit brudepar skulle fraktast til kyrkja eller nokon skulle gravleggjast, var skøyta framkomstmiddelet. Ei svært viktig frakt var å føra sauene på øya til fjellbeite i Tysse i Samnanger. «Lundø» vart kondemnert og søkkt i 1965. Etter at skøyta var kondemnert, kjøpte dåverande eigar, Anders Grasdal, [[gavlbåt]]. Med den trålte han etter reke i Møksterfjorden og Selbjørnsfjorden, i Bekkjarviksundet og Stolmasundet.

	Olav Lunnøy (1901-1967) kjøpte i 1936 ein 32 fots motorbåt med styrehus bak og ein liten lugar framme. Folket på øya kalla båten ''Korkjen'', men er oppført i Merkeregisteret med namnet «Øybuen». Motorbåten hadde ein 11 hestekrefters Rapp-motor. «Øybuen» vart ~~mellom anna~~ brukt til følgjebåt for «Lundø» på brislingfisket, på landnotfiske etter sild og makrell og havfiske vest for øyane med line og snøre.		Olav Lunnøy (1901-1967) kjøpte i 1936 ein 31 fots motorbåt med styrehus bak og ein liten lugar framme. Folket på øya kalla båten ''Korkjen'', men er oppført i Merkeregisteret med namnet «Øybuen». <ref> https://media.digitalarkivet.no/view/111308/91</ref>. Motorbåten hadde ein 8 hestekrefters Rapp-motor. «Øybuen» vart brukt til følgjebåt for «Lundø» på brislingfisket og på landnotfiske etter sild og makrell og havfiske vest for øyane med line og snøre.

	Opne motorbåtar mellom 20 og 25 fot, sjekter som dei blir kalla, kom til øya særleg etter krigen, og no ~~var det~~ slutt ~~på seglinga~~. ~~Den~~ første ~~motorbåten kom tidlegare~~, og var ein ombygd seksæring ~~med~~ ein 4 ~~1/2~~ hestekrefters Sleipner-motor. Den vanlege motoren i dei første sjektene var Sabb semidisel, ein såkalla oppfyrings-sabb, og frå 1960-åra kom Sabb-diselen.		Opne motorbåtar mellom 20 og 25 fot, sjekter som dei blir kalla, kom til øya særleg etter krigen, og no tok seglinga slutt. Hallvard Lunnøy kjøpte den første motorsjekta i 1938, og det var ein ombygd seksæring som fekk innsett ein 4 ½ hestekrefters Sleipner-motor. <ref> https://media.digitalarkivet.no/view/111308/82 </ref>. Den vanlege motoren i dei første sjektene var Sabb semidisel, ein såkalla oppfyrings-sabb, og frå 1960-åra kom Sabb-diselen.

	==Skulen==		==Skulen==
Linje 156:		Linje 156:
	*[http://www.arkivverket.no/eng/content/view/full/5462 Manntalet 1664-1666].		*[http://www.arkivverket.no/eng/content/view/full/5462 Manntalet 1664-1666].
	*[https://arkivverket.no/arkivverket/Digitalarkivet/Om-Digitalarkivet/Om-kjeldene/Realistisk-ordnet-avdeling/Matrikkelforarbeidet-1723 Matrikkelforarbeidet 1723].		*[https://arkivverket.no/arkivverket/Digitalarkivet/Om-Digitalarkivet/Om-kjeldene/Realistisk-ordnet-avdeling/Matrikkelforarbeidet-1723 Matrikkelforarbeidet 1723].
			*[https://www.digitalarkivet.no/search/sources?s=Merkeregisteret+for+fiskeb%C3%A5ter&from=&to=&format=all&archive_key=&m%5B%5D=1244 Merkeregisteret for fiskeflåten].
	*[http://da2.uib.no/cgi-win/WebBok.exe?slag=lesside&bokid=skatthordaland1647&sideid=1&storleik= Skattematrikkelen 1647].		*[http://da2.uib.no/cgi-win/WebBok.exe?slag=lesside&bokid=skatthordaland1647&sideid=1&storleik= Skattematrikkelen 1647].