Tysnes folkebibliotek - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: {{nn}}

2017-04-25T09:03:35Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. apr. 2017 kl. 09:03
Linje 53:		Linje 53:
	[[Kategori: Folkebibliotek]]		[[Kategori: Folkebibliotek]]
	[[Kategori: Tysnes kommune]]		[[Kategori: Tysnes kommune]]
	{{F2}}		{{F2}}{{nn}}

Siri Iversen: kategorisering

2017-01-06T14:06:45Z

kategorisering

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 6. jan. 2017 kl. 14:06
Linje 51:		Linje 51:
	*[http://www.sunnbib.no/ Biblioteka i Sunnhordland si felles nettside]		*[http://www.sunnbib.no/ Biblioteka i Sunnhordland si felles nettside]

	[[Kategori: ~~Bibliotek~~]]		[[Kategori: Folkebibliotek]]
	[[Kategori: Tysnes kommune]]		[[Kategori: Tysnes kommune]]
	{{F2}}		{{F2}}

Kallrustad: /* Mot ei ny tid */ lenke

2014-09-25T11:07:17Z

Mot ei ny tid: lenke

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 11:07
Linje 35:		Linje 35:
	Frå 1964 vart innkjøpsordningen av norsk skjønnlitteratur som kjent gjennomførd, og 1000 eksemplar av kvar skjønnlitterær bok spreidd til folkeboksamlingane.		Frå 1964 vart innkjøpsordningen av norsk skjønnlitteratur som kjent gjennomførd, og 1000 eksemplar av kvar skjønnlitterær bok spreidd til folkeboksamlingane.

	I Tysnes danna det seg etter kvart fire bibliotekfilialar, i [[Uggdalseidet]], [[Onarheim]], [[Lunde]] og på [[Reksteren]], i tillegg til hovudbiblioteket i [[Våge (Tysnes)]]. Filialane heldt til på barneskulane og hadde gjerne ope 2-3 timar i veka, men var godt besøkt. Desse små bygdebiblioteka fungerte også som sosiale møtestader. Løyvingane var framleis relativt små, og utan bøkene frå innkjøpsordninga ville det ikkje vore mogleg å oppretthalda ei forsvarleg drift. Det var gjerne godt vaksne damer som arbeidde på filialane, mot ei mindre godtgjering frå kommunen.		I Tysnes danna det seg etter kvart fire bibliotekfilialar, i [[Uggdalseidet]], [[Onarheim]], [[Lunde]] og på [[Reksteren]], i tillegg til hovudbiblioteket i [[Våge (Tysnes)\|Våge]]. Filialane heldt til på barneskulane og hadde gjerne ope 2-3 timar i veka, men var godt besøkt. Desse små bygdebiblioteka fungerte også som sosiale møtestader. Løyvingane var framleis relativt små, og utan bøkene frå innkjøpsordninga ville det ikkje vore mogleg å oppretthalda ei forsvarleg drift. Det var gjerne godt vaksne damer som arbeidde på filialane, mot ei mindre godtgjering frå kommunen.

	På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.		På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.

Kallrustad: flyttar bilete, litt småfiksing, F2

2014-09-25T11:06:44Z

flyttar bilete, litt småfiksing, F2

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 11:06
Linje 1:		Linje 1:
	'''Tysnes folkebibliotek''' høyrer heime i [[Tysnes kommune]], [[Hordaland]]. Det var eit av dei siste biblioteka i Hordaland som framleis heldt på den gamle strukturen med små bygdebibliotek spreidd som filialar rundt om i kommunen. Først i 2002 vart denne ordninga avvikla.		<onlyinclude>{{thumb\|Utlånsprotokoll for Tysnes folkeboksamling.jpg\|Utlånsprotokoll for Tysnes folkeboksamling, 1940-talet.\|[[Lokalhistorisk arkiv i Tysnes]]}}
			'''[[Tysnes folkebibliotek]]''' høyrer heime i [[Tysnes kommune]], [[Hordaland]]. Det var eit av dei siste biblioteka i Hordaland som framleis heldt på den gamle strukturen med små bygdebibliotek spreidd som filialar rundt om i kommunen. Først i 2002 vart denne ordninga avvikla. </onlyinclude>

	==Spiren til eit folkebibliotek==		==Spiren til eit folkebibliotek==

	~~{{thumb\|Utlånsprotokoll for Tysnes folkeboksamling.jpg\|Utlånsprotokoll for Tysnes folkeboksamling, 1940-talet. (Foto:[[Lokalhistorisk arkiv i Tysnes]])\|}}~~ Interessen for ordinære offentlege folkeboksamlingar vakna ikkje før kring 1900 i [[Tysnes]]. Men om me reknar tilbake til første gongen me høyrer om folkebibliotek i Tysnes prestegjeld, kjem me tilbake til 1830. Det gjekk då ut ei oppmoding frå biskop [[Jacob Neumann]] om danning av almuebibliotek - ei "opmuntring til almuen at sørge for sin oplysning" <ref>Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til bibliotekplan for Tysnes 1989</ref>. I Tysnes vart tanken straks teken opp av sokneprest [[Ole Tidemand Arentz]], som sytte for å samla midlar og truleg også teikna medlemmar som kunne ta ansvaret for å oppretta eit almuebibliotek.		Interessen for ordinære offentlege folkeboksamlingar vakna ikkje før kring 1900 i [[Tysnes]]. Men om me reknar tilbake til første gongen me høyrer om folkebibliotek i Tysnes prestegjeld, kjem me tilbake til 1830. Det gjekk då ut ei oppmoding frå biskop [[Jacob Neumann]] om danning av almuebibliotek - ei "opmuntring til almuen at sørge for sin oplysning" <ref>Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til bibliotekplan for Tysnes 1989</ref>. I Tysnes vart tanken straks teken opp av sokneprest [[Ole Tidemand Arentz]], som sytte for å samla midlar og truleg også teikna medlemmar som kunne ta ansvaret for å oppretta eit almuebibliotek.

	Den første boksamlinga var relativt beskjeden og avspegla også tida sitt syn på kva eit bibliotek skulle romma: Bøkene måtte tena til oppbygging og utvida kunnskap i bonden sin næringsveg eller til "passende opplysning eller behagelig eller lærerig underholdning", og samlinga måtte kunne godkjennast hos biskopen. Den første samlinga inneheldt berre ti band med blanda innhald, og i 1836 slo kapellan [[Georg Döderlein Greve]] i ei melding fast at samlinga ikkje har "kunnet bidrage til dannelsens fremme." <ref>Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til bibliotekplan for Tysnes 1989</ref>		Den første boksamlinga var relativt beskjeden og avspegla også tida sitt syn på kva eit bibliotek skulle romma: Bøkene måtte tena til oppbygging og utvida kunnskap i bonden sin næringsveg eller til "passende opplysning eller behagelig eller lærerig underholdning", og samlinga måtte kunne godkjennast hos biskopen. Den første samlinga inneheldt berre ti band med blanda innhald, og i 1836 slo kapellan [[Georg Döderlein Greve]] i ei melding fast at samlinga ikkje har "kunnet bidrage til dannelsens fremme." <ref>Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til bibliotekplan for Tysnes 1989</ref>
Linje 19:		Linje 20:
	==Bibliotek i alle bygdelag==		==Bibliotek i alle bygdelag==

	{{thumb\|Søknad om statstilskot 1950 Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland.jpg\|Søknad om statstilskot for 1949-50 frå Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland. Tilskotet frå Tysnes kommune var på 125 kr., og søknaden er m.a. underskrive av forfattaren [[Johannes Heggland]]. ~~(Foto: [[~~Lokalhistorisk arkiv i Tysnes~~]])\|~~}} Først på byrjinga av 1900-talet tok det til å veksa fram ei fastare line i arbeidet med biblioteksaka i Tysnes. Det første grunnlaget var leselag eller leseringar, desse vart oppløyste og bøkene overførde til boksamlingane mot at heradet overtok vedlikehald og bidrog med årlege løyvingar. Gåva vart motteken med takk, heiter det. Noko tung bør tok ikkje soknekommunane på seg, i Tysnes sokn vart det i 1903 løyvt 15 kroner. Boksamlinga var då skift i tre: [[Tysnes]], [[Lunde]] og [[Reksteren]].		{{thumb\|Søknad om statstilskot 1950 Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland.jpg\|Søknad om statstilskot for 1949-50 frå Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland. Tilskotet frå Tysnes kommune var på 125 kr., og søknaden er m.a. underskrive av forfattaren [[Johannes Heggland]].\|Lokalhistorisk arkiv i Tysnes}}
			Først på byrjinga av 1900-talet tok det til å veksa fram ei fastare line i arbeidet med biblioteksaka i Tysnes. Det første grunnlaget var leselag eller leseringar, desse vart oppløyste og bøkene overførde til boksamlingane mot at heradet overtok vedlikehald og bidrog med årlege løyvingar. Gåva vart motteken med takk, heiter det. Noko tung bør tok ikkje soknekommunane på seg, i Tysnes sokn vart det i 1903 løyvt 15 kroner. Boksamlinga var då skift i tre: [[Tysnes]], [[Lunde]] og [[Reksteren]].

	Boksamlingane var ikkje i større enn at dei fekk plass i eit skap som som interesserte hadde ansvar for, og med lite fornying av bokstamma. Det vart ein del sirkulering av bøker mellom somme boksamlingar, men dette var ingen god ordning. Trass i at dei offentlege sentrale styremaktene hadde gjennomført ein rasjonell organisering av Staten sitt tilhøve til folkeboksamlingane, følgde kommunane oftast ikkje opp med nødvendige løyvingar. Likevel auka talet på boksamlingar i landet sterkt i denne tida, til 1920-åra kom med økonomisk stagnasjon. Staten hadde heile tida arbeidd for ei samordning av bibliotekstellet, m.a. ved tilsetjing av serskild bibliotekkonsulent og ved utarbeiding av katalogar. Eit framsteg var òg "Folkeboksamlingenes ekspedisjon" som sikra god og billeg bokinnbinding.		Boksamlingane var ikkje i større enn at dei fekk plass i eit skap som som interesserte hadde ansvar for, og med lite fornying av bokstamma. Det vart ein del sirkulering av bøker mellom somme boksamlingar, men dette var ingen god ordning. Trass i at dei offentlege sentrale styremaktene hadde gjennomført ein rasjonell organisering av Staten sitt tilhøve til folkeboksamlingane, følgde kommunane oftast ikkje opp med nødvendige løyvingar. Likevel auka talet på boksamlingar i landet sterkt i denne tida, til 1920-åra kom med økonomisk stagnasjon. Staten hadde heile tida arbeidd for ei samordning av bibliotekstellet, m.a. ved tilsetjing av serskild bibliotekkonsulent og ved utarbeiding av katalogar. Eit framsteg var òg "Folkeboksamlingenes ekspedisjon" som sikra god og billeg bokinnbinding.
Linje 37:		Linje 39:
	På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.		På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.

	Tysnes folkebibliotek er i dag eit av dei åtte [[Sunnhordlandsbiblioteka]], der mykje av drifta i tillegg til den ordinære bibliotekverksemda har vore konsentrert rundt lokalhistorie, i samarbeid med [[Tysnes Sogelag]]. Biblioteket arbeider også med å ta vare på den kulturelle arven etter forfattaren og lokalhistorikaren [[Johannes Heggland]]. Biblioteksjef sidan 1998 har vore [[Knut Rage]], som i desse åra har leia Tysnes folkebibliotek frå å vera ei av dei aller siste ~~"gode gamle"~~ folkeboksamlingane i Hordaland til det moderne biblioteket det er i dag.		<onlyinclude>Tysnes folkebibliotek er i dag eit av dei åtte [[Sunnhordlandsbiblioteka]], der mykje av drifta i tillegg til den ordinære bibliotekverksemda har vore konsentrert rundt lokalhistorie, i samarbeid med [[Tysnes Sogelag]]. Biblioteket arbeider også med å ta vare på den kulturelle arven etter forfattaren og lokalhistorikaren [[Johannes Heggland]]. Biblioteksjef sidan 1998 har vore [[Knut Rage]], som i desse åra har leia Tysnes folkebibliotek frå å vera ei av dei aller siste «gode gamle» folkeboksamlingane i Hordaland til det moderne biblioteket det er i dag.</onlyinclude>

	== Referansar ==		== Referansar ==
Linje 43:		Linje 45:

	==Litteratur og kjelder==		==Litteratur og kjelder==
	:*[[Johannes Heggland]]: Historisk oversyn, skrive til Bibliotekplan for Tysnes 1989		*[[Johannes Heggland]]: Historisk oversyn, skrive til Bibliotekplan for Tysnes 1989
	:*[[Ernst Berge Drange]]: Gards- og ættesoge for Tysnes, band 1-4. Utg. Tysnes Sogelag, 1986–1991.		*[[Ernst Berge Drange]]: Gards- og ættesoge for Tysnes, band 1-4. Utg. Tysnes Sogelag, 1986–1991.

	==På nett==		==På nett==
	:*[http://www.sunnbib.no/ Biblioteka i Sunnhordland si felles nettside]		*[http://www.sunnbib.no/ Biblioteka i Sunnhordland si felles nettside]

	[[Kategori: Bibliotek]]		[[Kategori: Bibliotek]]
	[[Kategori: Tysnes kommune]]		[[Kategori: Tysnes kommune]]
	~~[[Kategori: Hordaland fylke]]~~		{{F2}}

Knut Rage: /* Mot ei ny tid */

2014-09-25T08:21:41Z

Mot ei ny tid

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 08:21
Linje 33:		Linje 33:
	Frå 1964 vart innkjøpsordningen av norsk skjønnlitteratur som kjent gjennomførd, og 1000 eksemplar av kvar skjønnlitterær bok spreidd til folkeboksamlingane.		Frå 1964 vart innkjøpsordningen av norsk skjønnlitteratur som kjent gjennomførd, og 1000 eksemplar av kvar skjønnlitterær bok spreidd til folkeboksamlingane.

	I Tysnes danna det seg etter kvart fire bibliotekfilialar, i [[Uggdalseidet]], [[Onarheim]], [[Lunde]] og på [[Reksteren]], i tillegg til hovudbiblioteket i [[Våge]]. Filialane heldt til på barneskulane og hadde gjerne ope 2-3 timar i veka, men var godt besøkt. Desse små bygdebiblioteka fungerte også som sosiale møtestader. Løyvingane var framleis relativt små, og utan bøkene frå innkjøpsordninga ville det ikkje vore mogleg å oppretthalda ei forsvarleg drift. Det var gjerne godt vaksne damer som arbeidde på filialane, mot ei mindre godtgjering frå kommunen.		I Tysnes danna det seg etter kvart fire bibliotekfilialar, i [[Uggdalseidet]], [[Onarheim]], [[Lunde]] og på [[Reksteren]], i tillegg til hovudbiblioteket i [[Våge (Tysnes)]]. Filialane heldt til på barneskulane og hadde gjerne ope 2-3 timar i veka, men var godt besøkt. Desse små bygdebiblioteka fungerte også som sosiale møtestader. Løyvingane var framleis relativt små, og utan bøkene frå innkjøpsordninga ville det ikkje vore mogleg å oppretthalda ei forsvarleg drift. Det var gjerne godt vaksne damer som arbeidde på filialane, mot ei mindre godtgjering frå kommunen.

	På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.		På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.

Knut Rage: /* Mot ei ny tid */

2014-09-25T08:02:38Z

Mot ei ny tid

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 08:02
Linje 33:		Linje 33:
	Frå 1964 vart innkjøpsordningen av norsk skjønnlitteratur som kjent gjennomførd, og 1000 eksemplar av kvar skjønnlitterær bok spreidd til folkeboksamlingane.		Frå 1964 vart innkjøpsordningen av norsk skjønnlitteratur som kjent gjennomførd, og 1000 eksemplar av kvar skjønnlitterær bok spreidd til folkeboksamlingane.

	I Tysnes danna det seg etter kvart fire bibliotekfilialar, i [[~~Uggdal~~]], [[Onarheim]], [[Lunde]] og på [[Reksteren]], i tillegg til hovudbiblioteket i [[Våge]]. Filialane heldt til på barneskulane og hadde gjerne ope 2-3 timar i veka, men var godt besøkt. Desse små bygdebiblioteka fungerte også som sosiale møtestader. Løyvingane var framleis relativt små, og utan bøkene frå innkjøpsordninga ville det ikkje vore mogleg å oppretthalda ei forsvarleg drift. Det var gjerne godt vaksne damer som arbeidde på filialane, mot ei mindre godtgjering frå kommunen.		I Tysnes danna det seg etter kvart fire bibliotekfilialar, i [[Uggdalseidet]], [[Onarheim]], [[Lunde]] og på [[Reksteren]], i tillegg til hovudbiblioteket i [[Våge]]. Filialane heldt til på barneskulane og hadde gjerne ope 2-3 timar i veka, men var godt besøkt. Desse små bygdebiblioteka fungerte også som sosiale møtestader. Løyvingane var framleis relativt små, og utan bøkene frå innkjøpsordninga ville det ikkje vore mogleg å oppretthalda ei forsvarleg drift. Det var gjerne godt vaksne damer som arbeidde på filialane, mot ei mindre godtgjering frå kommunen.

	På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.		På 1980-talet vart den tidlegare Tysnes folkeboksamling omorganisert, symbolisert ved namneskifte til folkebibliotek, og i 1989 vart det vedteke ein bibliotekplan for Tysnes kommune der ein tok sikte på å etablera eit folkebibliotek etter nye krav, og det vart tilsett ein biblioteksjef med fagutdanning. Men bibliotekstrukturen vart i hovudsak verande som før, med eit hovudbibliotek i kombinasjon med ungdomsskulen, og små filialar i dei ymse bygdelaga, som etter kvart fekk mindre besøk. Først i 2002 vart det gjort ei endring på dette mønsteret, då hovudbiblioteket flytta inn i den nybygde fleirbrukshallen i Tysnes som sjølvstendig bibliotek, samstundes som filialane vart lagt ned.

Knut Rage: /* Spiren til eit folkebibliotek */

2014-09-25T08:01:43Z

Spiren til eit folkebibliotek

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 08:01
Linje 11:		Linje 11:
	Prinsippet var framleis det same - dersom folk ville ha ei ålmenn boksamling, fekk dei òg betala kva det kosta. Sidan boksamlinga var lita og heldt til i prestegarden på [[Tysneset]], og tilveksten var heller liten, vart samlinga lite nytta. Ho inneheldt elles berre religiøse og historiske skrifter, og for ålmenta var samlinga såleis av liten interesse.		Prinsippet var framleis det same - dersom folk ville ha ei ålmenn boksamling, fekk dei òg betala kva det kosta. Sidan boksamlinga var lita og heldt til i prestegarden på [[Tysneset]], og tilveksten var heller liten, vart samlinga lite nytta. Ho inneheldt elles berre religiøse og historiske skrifter, og for ålmenta var samlinga såleis av liten interesse.

	I 1850 kom saka opp på nytt, basert på ein kongeleg resolusjon. Formannskapet hadde mange orsakingar for at spørsmålet om betre boksamlingar hadde lege nede, m.a. var det i påvente av at skuleoppgåvene vart løyste. Etter kvart vart det òg boksamling i [[~~Uggdal~~]], og seinare kom [[Onarheim]] til, som elles måtte "gjøre reise 2 til 3 miles hård sjøvei" om dei skulle nytta boksamlinga. Det interessante ved denne nye skipnaden er at biblioteka for første gong vart underlagde offentleg godkjenning og tilsyn. Av dei 3000 spesiedalarane som det offentlege løyvde til boksamlingane, fekk Uggdal 10, Tysnes 8 og Onarheim 7 spd. Når det galdt bokstamma til biblioteka, skulle bøkene uttakast av presten saman med formennene i kvart sokn. Bøkene som før hadde vore i Tysnes, skulle no delast mellom Tysnes og Uggdal.		I 1850 kom saka opp på nytt, basert på ein kongeleg resolusjon. Formannskapet hadde mange orsakingar for at spørsmålet om betre boksamlingar hadde lege nede, m.a. var det i påvente av at skuleoppgåvene vart løyste. Etter kvart vart det òg boksamling i [[Uggdalseidet]], og seinare kom [[Onarheim]] til, som elles måtte "gjøre reise 2 til 3 miles hård sjøvei" om dei skulle nytta boksamlinga. Det interessante ved denne nye skipnaden er at biblioteka for første gong vart underlagde offentleg godkjenning og tilsyn. Av dei 3000 spesiedalarane som det offentlege løyvde til boksamlingane, fekk Uggdal 10, Tysnes 8 og Onarheim 7 spd. Når det galdt bokstamma til biblioteka, skulle bøkene uttakast av presten saman med formennene i kvart sokn. Bøkene som før hadde vore i Tysnes, skulle no delast mellom Tysnes og Uggdal.

	I tillegg til statsløyvinga vart folk forplikta til å yta til boksamlinga gjennom skatteinnbetalinga. Ei fråsegn frå ordføraren i 1853 tyder på at folk synte velvilje og interesse for boksamlinga. Men det tyder ikkje det same som at alt stod bra til med det spirande bibliotekvesenet. I 1888 låg det føre eit skriv frå stiftsdireksjonen med spørsmål om Tysnes ønskte tilskot av den offentlege løyvinga til folkeboksamlingar. Svaret frå formannskapet vitnar om at det ikkje stod bra til med boksamlingane: "Enstemmig besluttet: For tiden gjøres ikke krav paa at erholde nogen af de nævnte midler". Det verkar som boksamlingane har gått for lut og kaldt vatn i 1870-1880-åra. I 1872 var det framleis ei boksamling i kvart sokn. I 1878 er det i ei fråsegn snakk om "de tilbageværende rester af de tidligere almuebibliotek". <ref>Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til bibliotekplan for Tysnes 1989</ref>		I tillegg til statsløyvinga vart folk forplikta til å yta til boksamlinga gjennom skatteinnbetalinga. Ei fråsegn frå ordføraren i 1853 tyder på at folk synte velvilje og interesse for boksamlinga. Men det tyder ikkje det same som at alt stod bra til med det spirande bibliotekvesenet. I 1888 låg det føre eit skriv frå stiftsdireksjonen med spørsmål om Tysnes ønskte tilskot av den offentlege løyvinga til folkeboksamlingar. Svaret frå formannskapet vitnar om at det ikkje stod bra til med boksamlingane: "Enstemmig besluttet: For tiden gjøres ikke krav paa at erholde nogen af de nævnte midler". Det verkar som boksamlingane har gått for lut og kaldt vatn i 1870-1880-åra. I 1872 var det framleis ei boksamling i kvart sokn. I 1878 er det i ei fråsegn snakk om "de tilbageværende rester af de tidligere almuebibliotek". <ref>Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til bibliotekplan for Tysnes 1989</ref>

Knut Rage på 25. sep. 2014 kl. 08:00

2014-09-25T08:00:18Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 08:00
Linje 43:		Linje 43:

	==Litteratur og kjelder==		==Litteratur og kjelder==
	:*Johannes Heggland: Historisk oversyn, skrive til Bibliotekplan for Tysnes 1989		:*[[Johannes Heggland]]: Historisk oversyn, skrive til Bibliotekplan for Tysnes 1989
	:*Ernst Berge Drange: Gards- og ættesoge for Tysnes, band 1-4. Utg. Tysnes Sogelag, 1986–1991.		:*[[Ernst Berge Drange]]: Gards- og ættesoge for Tysnes, band 1-4. Utg. Tysnes Sogelag, 1986–1991.

	==På nett==		==På nett==

Knut Rage på 25. sep. 2014 kl. 07:59

2014-09-25T07:59:26Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 07:59
Linje 51:		Linje 51:
	[[Kategori: Bibliotek]]		[[Kategori: Bibliotek]]
	[[Kategori: Tysnes kommune]]		[[Kategori: Tysnes kommune]]
	[[Kategori: Hordaland]]		[[Kategori: Hordaland fylke]]

Knut Rage: /* Bibliotek i alle bygdelag */

2014-09-25T07:58:40Z

Bibliotek i alle bygdelag

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. sep. 2014 kl. 07:58
Linje 19:		Linje 19:
	==Bibliotek i alle bygdelag==		==Bibliotek i alle bygdelag==

	{{thumb\|Søknad om statstilskot 1950 Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland.jpg\|Søknad om statstilskot for 1949-50 frå Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland. Tilskotet frå Tysnes kommune var på 125 kr., og søknaden er m.a. underskrive av ~~forefattaren~~ [[Johannes Heggland]]. (Foto: [[Lokalhistorisk arkiv i Tysnes]])\|}} Først på byrjinga av 1900-talet tok det til å veksa fram ei fastare line i arbeidet med biblioteksaka i Tysnes. Det første grunnlaget var leselag eller leseringar, desse vart oppløyste og bøkene overførde til boksamlingane mot at heradet overtok vedlikehald og bidrog med årlege løyvingar. Gåva vart motteken med takk, heiter det. Noko tung bør tok ikkje soknekommunane på seg, i Tysnes sokn vart det i 1903 løyvt 15 kroner. Boksamlinga var då skift i tre: [[Tysnes]], [[Lunde]] og [[Reksteren]].		{{thumb\|Søknad om statstilskot 1950 Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland.jpg\|Søknad om statstilskot for 1949-50 frå Tysnes folkebibliotek i Sunnhordland. Tilskotet frå Tysnes kommune var på 125 kr., og søknaden er m.a. underskrive av forfattaren [[Johannes Heggland]]. (Foto: [[Lokalhistorisk arkiv i Tysnes]])\|}} Først på byrjinga av 1900-talet tok det til å veksa fram ei fastare line i arbeidet med biblioteksaka i Tysnes. Det første grunnlaget var leselag eller leseringar, desse vart oppløyste og bøkene overførde til boksamlingane mot at heradet overtok vedlikehald og bidrog med årlege løyvingar. Gåva vart motteken med takk, heiter det. Noko tung bør tok ikkje soknekommunane på seg, i Tysnes sokn vart det i 1903 løyvt 15 kroner. Boksamlinga var då skift i tre: [[Tysnes]], [[Lunde]] og [[Reksteren]].

	Boksamlingane var ikkje i større enn at dei fekk plass i eit skap som som interesserte hadde ansvar for, og med lite fornying av bokstamma. Det vart ein del sirkulering av bøker mellom somme boksamlingar, men dette var ingen god ordning. Trass i at dei offentlege sentrale styremaktene hadde gjennomført ein rasjonell organisering av Staten sitt tilhøve til folkeboksamlingane, følgde kommunane oftast ikkje opp med nødvendige løyvingar. Likevel auka talet på boksamlingar i landet sterkt i denne tida, til 1920-åra kom med økonomisk stagnasjon. Staten hadde heile tida arbeidd for ei samordning av bibliotekstellet, m.a. ved tilsetjing av serskild bibliotekkonsulent og ved utarbeiding av katalogar. Eit framsteg var òg "Folkeboksamlingenes ekspedisjon" som sikra god og billeg bokinnbinding.		Boksamlingane var ikkje i større enn at dei fekk plass i eit skap som som interesserte hadde ansvar for, og med lite fornying av bokstamma. Det vart ein del sirkulering av bøker mellom somme boksamlingar, men dette var ingen god ordning. Trass i at dei offentlege sentrale styremaktene hadde gjennomført ein rasjonell organisering av Staten sitt tilhøve til folkeboksamlingane, følgde kommunane oftast ikkje opp med nødvendige løyvingar. Likevel auka talet på boksamlingar i landet sterkt i denne tida, til 1920-åra kom med økonomisk stagnasjon. Staten hadde heile tida arbeidd for ei samordning av bibliotekstellet, m.a. ved tilsetjing av serskild bibliotekkonsulent og ved utarbeiding av katalogar. Eit framsteg var òg "Folkeboksamlingenes ekspedisjon" som sikra god og billeg bokinnbinding.